Henryk von Brühl - 1700 - 1763, pierwszy minister i faworyt Augusta III.

W 1719 został "srebrnym paziem" Augusta II. W 1729 został kamerjunkrem, w 1730 podkomorzym, później szambelanem saskim. W 1731 został dyrektorem akcyzy, kierownikiem finansów elektorskich, polityki zagranicznej i wewnętrznej elektoratu. Zasiadał w radzie Tajnej, dysponował obsadą stanowisk duchownych. Od 1733 administrował górnictwem i dochodami dworu. Za swoją ciężką służbę pobierał pensję 90 000 talarów rocznie, którą z resztą powiększył licznymi łapówkami i nielegalną dzierżawą dóbr. Po umiejętnym odsunięciu konkurenta - faworyta Augusta III Józefa Sułkowskigo, skumulował w swoich rękach praktycznie wszystkie najważniejsze urzędy saskie i w 1746 został "premier-ministrem". Prowadził niesłychanie skomplikowaną grę dyplomatyczną, wikłając Saksonię w trzy wojny śląskie, zmieniając sprzymierzeńców szybciej niż zdążyły dobiec echa z pól bitewnych. Snuł plany utworzenia saskiego korytarza, który by połączył Saksonię z Polską. Od 1743 związał się z Rosją, popierał w Rzeczpospolitej interesy jej stronników Czartoryskich . W 1748 Czartoryscy załatwili mu pozytywny wyrok Trybunału Koronnego poświadczający jego polskie szlachectwo. Od tej chwili mógł już nabywać polskie dobra. W 1754 zerwał z Czartoryskimi i zbliżył się do kamaryli Jerzego Mniszcha. Uszczuplony przez wojnę budżet reperował Brühl poprzez sprzedaż polskich wakansów, w 1761 sprzedał m. in. podskarbiostwo koronne Teodorowi Wesslowi, który mu miał zagwarantować nielegalne dochody z nowoutworzonej mennicy polskiej, ten jednak wziął na ten cel łapówkę od prusko-żydowskich fałszerzy. W 1761 buntującą się przeciwko saskiej korupcji szlachtę wielkopolską, uciszył przy pomocy 12 000 wojska rosyjskiego.

Trivia Brühl posiadał największy w Europie zbiór zegarków i kamizelek.

Postacie historii Polski

Heinrich von Brühl | Heinrich, count von Brühl | Heinrich Graf von Brühl