Heike Kamerlingh-Onnes (ur. 21 września 1853 w Groningen - zm. 21 lutego 1926 w Lejdzie), fizyk holenderski, laureat nagrody Nobla w dziedzinie fizyki w roku 1913 za badania właściwości substancji w najniższych temperaturach i skroplenie helu ^*.

Był profesorem uniwersytetu w Lejdzie. Prowadził badania w dziedzinie niskich temperatur. W 1908 skroplił hel (izotop hel-4). W 1911 odkrył zjawisko nadprzewodnictwa. W 1913 wykonał pierwszy elektromagnes nadprzewodnikowy. Za swe odkrycia w 1913 otrzymał nagrodę Nobla.

Nobliści - fizyka | Holenderscy fizycy

Heike Kamerlingh Onnes | Heike Kamerlingh Onnes | Heike Kamerlingh Onnes | Heike Kamerlingh Onnes | Heike Kamerlingh Onnes | Heike Kamerlingh Onnes | Heike Kamerlingh Onnes | ヘイケ・カメルリング・オネス | Heike Kamerlingh Onnes | Heike Kamerlingh Onnes | Heike Kamerlingh Onnes | Heike Kamerlingh Onnes