Geminga to gwiazda neutronowa z Gwiazdozbioru Bliźniąt. Nazwa jest jednocześnie skrótem angielskich słów Gemini gamma-ray source (źródło promieniowania gamma w Gwiazdozbiorze Bliźniąt), jak również znaczy tego tam nie ma w mediolańskim dialekcie włoskiego.
Tajemnicze źródło gamma
W roku
1972 satelita SAS-2 podczas obserwacji nieba w zakresie promieniowania gamma odkrył bardzo silne źródło tych promieni o energii 100
MeV. Geminga ku zaskoczeniu
astronomów okazała się być drugim najsilniejszym źródłem promieniowania gamma na niebie. Jednocześnie nie wykryto jej aktywności w zakresie
fal radiowych. Większość gwiazd neutronowych może być obserwowana jako
pulsary, czyli swoiste kosmiczne
radiolatarnie, ale Geminga zupełnie nie wykazywała takiej aktywności.
Gwiazda neutronowa
Astronomowie nie byli pewni co do jej natury do marca
1991 roku, kiedy
sonda ROSAT wykryła
okresowe zmiany jej
promieniowania w paśmie miękkich
promieni rentgenowskich. Zmierzony okres obrotu Gemingi równy był 237
ms. Tak niezwykle tempo rotacji wskazywało na to, że jest ona gwiazdą neutronową, czyli stygnącym jądrem
supernowej, która zakończyła swój żywot wielką eksplozją 350 000 lat temu. Odległość do Gemingi udało się ustalić jako ok. 522
ly (160
pc), co czyni ją najbliższą gwiazdą neutronową w naszym galaktycznym sąsiedztwie. Promień Gemingi oszacowano jako 19 km. Obliczenia dotyczące oddziaływania
protonów na powierzchni Gemingi wskazały, że jej masa jest w równa ok. 1.44 masy Słońca (2,86×10
30kg). Gęstość można oszacować jako 3,13×10
17kg/m
3. Łyżeczka od herbaty wypełniona materią z Gemingi ważyła by na Ziemi 1,6 mld ton. Temperatura powierzchni gwiazdy została oszacowana na 560 000
K (w przybliżeniu tyle samo w
°C).
Najnowsze obserwacje
W roku
2003 obserwacje Gemingi podjął rentgenowski teleskop kosmiczny XMM-Newton wystrzelony przez
ESA. Udało się zaobserwować fale uderzeniowe jakie w ośrodku międzygwiazdowym wytwarza Geminga pędząca względem niego z prędkością 120
km/
s. Asymetria eksplozji supernowej nadała tej gwieździe znaczną prędkość. Geminga jak większość gwiazd neutronowych wytarza relatywistyczny wiatr cząstek rozpędzanych w jej polu magnetycznym. Bardzo szybki ruch względem ośrodka gwiazdowego powoduje, że wiatr ten zderza się z nim tworząc kształt charakterystyczny dla fali stożkowej.
W roku 2005 dalsze obserwacje umożliwiły wykrycie na powierzchni gwiazdy gorących plam. Każda gwiazda neutronowa stygnie, ale nieznane procesy fizyczne powodują powstawanie na jej powierzchni gorących plam. Obserwacje przez teleskop XMM-Newton pozwoliły na określenie rozmiaru i temperatury tych plam na powierzchni gwiazdy. Mają one średnice od 60 m do 1 km i są rozgrzane do ok. 1 mln K.
Zobacz też
Linki zewnętrzne (ang.)
Bibliografia
- Baiko D.A., Heansel P. Cooling neutron stars with localized protons, arXiv, Astronomy and Astrophysics 2000 PDF
- Caraveo P.A., Bignami G.F., DeLuca A., Merghetii S. Pellizzoni A., Mignani R., Tur A., Becker W. Geminga's Tails: A Pulsar Bow Shock Probing the Interstellar Medium Science 2003 PDF
Gwiazdy
Geminga | Geminga