Fitopatologia (gr.: phyton - roślina, pathos - choroba, logos - nauka) - nauka zajmująca się chorobami roślin, poznawaniem wpływu czynników chorobotwórczych na organizmy roślinne (wywoływanymi przez nie objawami chorób) i biologią tych czynników (ich cyklem życiowym i opracowywaniem metod ich zwalczania). Razem z entomologią stosowaną tworzą odrębną dziedzinę wiedzy - ochronę roślin.

Obejmuje ona następujące działy:

• Ochrona roślin przed chorobami - metody i zasady zwalczania chorób.
• Profilaktyka - sposoby zapobiegania chorobom.
• Diagnostyka - identyfikacja czynników infekcyjnych.
• Symptomologia (morfologia fitopatologiczna) - badanie i opisywanie zjawisk chorobowych i objawów chorób.
• Etiologia - identyfikacja, opisywanie i klasyfikacja (ustalaniem przyczyn) czynników infekcyjnych chorobotwórczych (wirusy, mykoplazmy, bakterie, grzyby i pasożytnicze rośliny nasienne) oraz czynników nieinfekcyjnych chorobotwórczych (niekorzystne warunki środowiska)
• Epidemiologia - rozwój chorób i ich szkodliwość w populacji roślin, głównym przedmiotem badań są źródła infekcji, wpływ czynników zewnętrznych na rozwój chorób i rozprzestrzenianie się patogenów. Zajmuje się sposobami i warunkami rozprzestrzeniania patogenów w populacji roślin oraz badaniem mechanizmów powstawania epidemii (warunków, jakie do niej doprowadzają i w jakich powstaje), jej rozwoju.
• Terapeutyka - badanie środków zaradczych i sposobów ich stosowania.
• Patogeneza - bada mechanizmy odporności roślin na choroby, rozwój choroby od momentu zakażenia rośliny, oraz związane z nią współdziałanie między czynnikiem chorobotwórczym i porażoną rośliną.

Wymagania stawiane fitopatologii ze strony praktyki w rolnictwie, ogrodnictwie i leśnictwie, nadają jej kierunek praktyczny.

botanika | choroby roślin | rolnictwo

Фитопатология | Phytopathologie | Phytopathology | Fitopatología | Fitopatologio | Pathologie végétale | Fitopatologi | Augalų ligos | Phytopathologi | Fytopathologie | 植物病理学 | Fitopatologia