Phenolphthalein.png Fenoloftaleina - ( nazwa chemiczna: dihydroksyftalofenon, wzór sumaryczny: C₂₀H₁₄O₄), organiczny związek chemiczny, stosowany głównie jako wskaźnik pH.

W stanie czystym jest to bezbarwna substancja krystaliczna nierozpuszczalna w wodzie, rozpuszczalna w alkoholach. T_t = 261^oC. W laboratoriach spotykana jest głównie jako ok 10%, bezbarwny roztwór w etanolu.

Fenoloftaleina jest wskaźnikiem alkacymetrycznym, tzn. zmienia formę z bezbarwnej w środowisku kwaśnym na malinowoczerwoną w środowisku zasadowym. Służy głównie do miareczkowania roztworów o odczynie zasadowym. Jest też stosowana przy produkcji tzw. papierków uniwersalnych. Zakres pH zmiany barwy: 8,3 - 10,0. W lecznictwie stosowana niekiedy jako środek przeczyszczający. Stosowana także w produkcji znikających tuszy. Tu zmieszana jest z wodorotlenkiem sodu (NaOH), który reaguje w powietrzu z dwutlenkiem węgla, tworząc węglan sodu (Na₂CO₃). Zmiana pH powoduje zanik zabarwienia.

Zobacz też: tymoloftaleina

Chemia analityczna | Związki organiczne

Phenolphthalein | Phenolphthalein | Phenolphthalein | Fenolftaleína | Phénolphtaléine | Fenolftaleina | פנולפתלאין | Fenolftaleïne | フェノールフタレイン | Fenolftaleína | Фенолфталеин | Fenolftalein | Fenolftalein | 酚酞