Ciało krystaliczne (kryształ) - stan skupienia materii, w którym cząsteczki, atomy lub jony nie mają pełnej swobody przemieszczania się w objętości ciała, gdyż zajmują ściśle określone miejsca w sieci przestrzennej i mogą jedynie drgać w obrębie zajmowanych przez siebie miejsc. Kryształ, w odróżnieniu od ogólnie rozumianego ciała stałego, posiada symetrię translacyjną, która odróżnia go od ciał amorficznych.

Oddziaływania między cząsteczkami tworzącymi kryształ bywają bardzo różne. Mogą to być:
* siły van der Waalsa (w kryształach cząsteczkowych, np. w suchym lodzie)
* wiązania typowo kowalencyjne (np. w diamencie)
* wiązania wodorowe (np. w lodzie)
* silne oddziaływania elektrostatyczne (w kryształach jonowych, np. w chlorku sodu, chlorku cezu )
* inne odmiany słabych oddziaływań elektrostatycznych.

Występują również swoiste "hybrydy", jak np. grafit, który posiada tzw. płaszczyzny grafenowe, w których między atomami występują silne wiązania kowalencyjne, natomiast oddziaływania między płaszczyznami mają charakter sił van der Waalsa.

Zobacz też: krystalografia, ciekły kryształ, masa efektywna. Fizyka ciała stałego | Krystalografia | Fazy materii | Krystal | Kristall | Crystal | Kristalo | Cristal | بلور | Kide | Cristal | גביש | kristal | Cristallo | 結晶 | Crystallum | Kristal | Cristal | Kristal | 晶体