Epoka lodowcowa - generalnie jest to okres znacznego ochłodzenia klimatu, prowadzącego do zlodowacenia w strefie podbiegunowej oraz obniżenia poziomu mórz na całej Ziemi. Ostatnia epoka lodowcowa zaczęła się 36 000 lat temu i skończyła "zaledwie" 10 000 lat temu.

Cykle zlodowaceń powtarzają się. Dwa główne nakładające się okresy 40 000 i 100 000 lat. Istotną rolę odgrywa także precesja bieguna, związana z mimośrodowym ruchem osi Ziemi w cyklu 22 000 lat. Od nazwiska odkrywcy zwana cyklami Milankowcza.

W historii Ziemi był co najmniej jeden okres, kiedy cała Ziemia zamarzła. O zamarzniętej całej ziemi świadczą osadowe pokłady zredukowanego żelaza nietworzące się w obecnosci tlenu. Ten epizod historii Ziemi znany jest w literaturze jako Snowball Earth.

Cykle lodowcowe widać w warstwach lodu Antarktydy. Dostępne z odwiertów Antarktydy sięgają 200 tys. lat wstecz.

Czasy lodowcowe z przed 10 tys. lat pozostały w pamięci języków pod postacią zwrotów semantycznych.

Glacjologia | paleoklimatologia

Glaciál | Oes yr Iâ | Istid | Eiszeit | Jääaeg | Ice age | Zaman es | עידן הקרח | Ledynmetis | Zaman air batu | IJstijd | 氷河期 | Idade do gelo | Glaciál | Ледено доба | Istid