Epoka ma cztery podstawowe znaczenia:

• w chronologii epoka wyznacza początek nowej ery, np. urodzenie Chrystusa w erze chrześcijańskiej
• w astronomii epoka to moment stanowiący punkt odniesienia w rachubie czasu lub przy opisie liczbowym zjawiska astronomicznego (np. epoka, do której odnoszą się elementy orbity ciała niebieskiego) (zob. podstawowe zagadnienia z zakresu astronomii)
• w geologii epoka to odcinek czasu dziejów Ziemi, stanowi część okresu i dzieli się na wieki; kryteriami wyróżnienia przedziałów czasowych dla poszczególnych epok są najczęściej wielkie ruchy górotwórcze lub pojawienie się bądź wymarcie charakterystycznych gatunków roślin i zwierząt
• w historii sztuki epoka to zamknięty w określonych ramach czasowych fragment procesu rozwojowego sztuki (kultury). Epoką w sztuce może być cała era w dziejach ludzkości (prehistoria, starożytność), jednak od poczatku ery nowożytnej w historii sztuki przyjmujemy krótsze czasowo epoki, trwające od 100 do 150 lat. Tym krótszym odcinkom czasowym nadajemy nazwę związaną z dominującym wówczas prądem umysłowym, kulturotwórczym (np. odrodzenie, oświecenie) lub stylistycznym (barok, klasycyzm). Krótko jest to tendencja programowa w literaturze, muzyce i sztuce

Geochronologia | Chronologia | Astronomia | Historia sztuki

Epoche | Epoch | Época | Epoko | Epoca | Época | Tidsepok