Encefalopatia (gr. encephalicus - mózgowy; gr. pathos choroba, cierpienie) to ogólne określenie uszkodzenia mózgu przez czynniki różnego pochodzenia, którego skutkiem są różnego rodzaju zaburzenia zachowania, zwane charakteropatią.

Mogą to być toksyny przy niewydolności wątroby lub nerek, trucizny takie jak metale ciężkie (ołów, rtęć), alkohol etylowy i wiele innych. Coraz częściej mówi się o zakaźnych (wywoływanych przez priony), gąbczastych postaciach encefalopatii określanych skrótem TSE.

Generalnie termin encefalopatia charakteryzuje się następującymi cechami:

1. ściśle określona przyczyna powodująca uszkodzenie mózgu
2. zespół neurologiczny o charakterze rozlanym lub rozsianym
3. zespół psychoorganiczny, zwykle otępienny

Nieformalny podział encefalopatii:

• Encefalopatie wrodzone
  • po urazie okołoporodowym
  • po infekcjach płodowych
  • po zatruciach
• Encefalopatie nabyte
  • nadciśnieniowa
  • miażdżycowa
  • metaboliczna
  • pozapalna
  • pourazowa
  • wątrobowa

Neurologia

Enzephalopathie | Encephalopathy