Dzielnik w matematyce ma dwa różne znaczenia.
Dzielnikiem przy dzieleniu nazywa się liczbę, przez którą się dzieli. Na przykład w dzieleniu 12 / 4 = 3 liczba 4 jest dzielnikiem.
Dzielnik jako przeciwieństwo wielokrotności
Dzielnikiem dowolnej
liczby całkowitej x nazywa się liczbę całkowitą
y, dla której istnieje takie
z należące do liczb całkowitych, że
. Innymi słowy,
y jest dzielnikiem
x, gdy przy dzieleniu
x przez
y otrzymuje się resztę 0. Dzielnik jest synonimem
podwielokrotności będącej liczbą całkowitą.
Badaniem podzielności w zakresie liczb całkowitych zajmuje się teoria liczb. Często przez dzielnik liczby rozumie się dzielnik dodatni; wówczas przy wymienianiu dzielników nie pisze się liczb ujemnych (zobacz wyjaśnienie niżej), mówi się np. że liczba pierwsza jest liczbą posiadającą dokładnie 2 dzielniki; w rzeczywistości każda liczba pierwsza posiada 4 dzielniki: 1, p, -1, -p.
W teorii liczb liczbę wszystkich dzielników dodatnich oznacza się przez , np. (10 ma 4 dzielniki dodatnie). Zachodzi równość:
-
Rozszerzenie na dowolne pierścienie
Definicję dzielnika można łatwo rozszerzyć na dowolne
pierścienie całkowite. Jeżeli
x jest dzielnikiem
y a
y jest dzielnikiem
x wówczas liczby
x i
y nazywa się stowarzyszonymi. Relacja stowarzyszenia jest
relacją równoważności. Jeżeli
x jest dzielnikiem
y to każda liczba stowarzyszona z
x jest też dzielnikiem
y. Dlatego też w zbiorze dzielników tradycyjnie wyróżnia się pewne elementy (np. liczby dodatnie w pierścieniu Z) aby jeden z dzielników reprezentował inne, stowarzyszone z nim.
Badaniem podzielności w pierścieniach zajmuje się teoria podzielności.
Największy dzielnik elementu x, który jest równocześnie dzielnikiem y nazywa się największym wspólnym dzielnikiem liczb x i y. Jest on określony z dokładnością do stowarzyszenia.
Cechy podzielności
Aby zbadać podzielność wielkich liczb, nie trzeba wykonywać żmudnego dzielenia. Wystarczy sprawdzić odpowiednie cechy podzielności. W
systemie dziesiętnym następujące warunki (konieczne i dostateczne) pozwalają stwierdzić podzielność znacznie mniejszym nakładem pracy:
- Każda liczba jest podzielna przez 1.
- Liczba jest podzielna przez 2 (jest liczbą parzystą), jeśli ostatnia z jej cyfr jest parzysta, czyli jest jedną z liczb: 0, 2, 4, 6, 8.
- Liczba jest podzielna przez 3, jeśli suma cyfr tej liczby jest podzielna przez 3. Przykład: 104628: suma cyfr 1+0+4+6+2+8=21, 21: 2+1=3, jest podzielna przez 3.
- Liczba jest podzielna przez 4, jeśli liczba tworzona przez jej dwie ostatnie cyfry jest podzielna przez 4.
- Liczba jest podzielna przez 5, jeśli jej ostatnią cyfrą jest 0 lub 5.
- Liczba jest podzielna przez 6, jeśli jest podzielna zarówno przez 2, jak i przez 3.
- Liczba jest podzielna przez 7, jeśli suma jej cyfr mnożonych (od prawej) przez kolejne potęgi 3 (włącznie z potęgą zerową: 30=1) jest podzielna przez 7.
- Przykład:
{| align=center
1757 | : | 1·27+7·9+5·3+7·1=112
|
| 1761 | : | 1·27+7·9+6·3+1·1=109
|
| 112 | : | 1·9+1·3+2·1=14
|
| 109 | : | 1·9+0·3+9·1=18
|
| 14 | : | 1·3+4·1=7
|
| 18 | : | 1·3+8·1=11
|
| | |
|
| 11 | : | 1·3+1·1=4
|
Liczba 1757 oraz 112 i 14 są podzielne przez 7.
|
| Liczba 1761 oraz 109, 18, 11 i 4 nie dzielą się przez 7.
|
- Liczba jest podzielna przez 8, jeśli liczba tworzona przez jej trzy ostatnie cyfry jest podzielna przez 8.
- Liczba jest podzielna przez 9, jeśli suma cyfr tej liczby jest podzielna przez 9.
- Liczba jest podzielna przez 10, jeśli jej ostatnią cyfrą jest 0.
- Liczba jest podzielna przez 11, jeśli po odjęciu od sumy cyfr stojących na miejscach parzystych, sumy cyfr stojących na miejscach nieparzystych otrzymamy liczbę podzielną przez 11. Przykład:
- Liczba 854073 -> (8+4+7) - (5+0+3) = 19 - 8 = 11
- 854073 jest podzielna przez 11
- Liczba jest podzielna przez 12, jeśli jest podzielna zarówno przez 3 i przez 4.
Liczba jest podzielna przez 13, jeśli różnica liczby złożonej z trzech ostatnich cyfr i liczby złożonej z pozostałych liczb jest podzielna przez 13, np. 85527 -> 527 - 85 = 442, 442 / 13 = 34, więc 85527 jest podzielna przez 13.
Liczba jest podzielna przez 14, jeśli jest podzielna zarówno przez 2 i przez 7.
Liczba jest podzielna przez 15, jeśli jest podzielna zarówno przez 3 i przez 5.
Liczba jest podzielna przez 18, jeśli jest podzielna zarówno przez 2 i przez 9.
Liczba jest podzielna przez 20, jeśli jest podzielna zarówno przez 4 i przez 5.
- Skoro 20=2·10, to liczba jest podzielna przez 20, gdy jest podzielna przez 10 i potem jeszcze iloraz jest podzielny przez 2 – czyli gdy jej ostatnią cyfrą jest 0, zaś przedostatnią jest 0, 2, 4, 6 albo 8.
- Reasumując, liczba jest podzielna przez 20 jeśli jej ostatnia cyfra jest równa 0 a przedostatnia cyfra jest parzysta.
- Liczba jest podzielna przez 21, jeśli jest podzielna zarówno przez 3 i przez 7.
Liczba jest podzielna przez 22, jeśli jest podzielna zarówno przez 2 i przez 11.
Liczba jest podzielna przez 24, jeśli jest podzielna zarówno przez 3 i przez 8.
Liczba jest podzielna przez 25, jeśli jej dwie ostatnie cyfry to 00, 25, 50 lub 75.
Liczba jest podzielna przez 26, jeśli jest podzielna zarówno przez 2 jak i przez 13.
Liczba jest podzielna przez 28, jeśli jest podzielna zarówno przez 4 jak i przez 7.
Liczba jest podzielna przez 30, jeśli jest podzielna zarówno przez 2, 3 i 5. Inaczej - suma cyfr jest podzielna przez 3, a zapis dziesiętny liczby kończy się zerem.
Liczba jest podzielna przez 2n, jeśli liczba utworzona z n jej ostatnich cyfr jest podzielna przez 2n.
Liczba jest podzielna przez 5n, jeśli liczba utworzona z n jej ostatnich cyfr jest podzielna przez 5n.
Liczba jest podzielna przez 10n, jeśli n jej ostatnich cyfr jest zerami.
Inne zasady:
- Liczba jest podzielna przez n, jeśli jest ona podzielna przez k i l, oraz k i l są liczbami wzglednie pierwszymi.
- Zero jest podzielne przez każdą liczbę.
Zasady te można udowodnić używając kongruencji.
Zobacz też
Teoria liczb |
Teoria pierścieni
Teilbarkeit | Divisor | Factor propio | Facteur (mathématiques) | Divisore | 約数 | Divisor | Delitelj | Делимость