Donatyzm to rygorystyczny ruch religijny, który w IV w. i V w. doprowadził do założenia Kościoła chrześcijańskiego w Afryce (w odłączeniu od wspólnoty katolickiej). Termin ten pochodzi od Donata, biskupa Kartaginy.

Donatyści, czyli zwolennicy "Kościoła męczenników" lub "Kościoła ludzi doskonałych", negowali ważność sakramentów, jeżeli udzielał ich kapłan znajdujący się w stanie grzechu. Sprzeciwiali się też ponownemu dopuszczaniu do Kościoła tych, którzy wyrzekli się wiary w czasach prześladowań. Przeciwni byli posłuszeństwu władzy cesarskiej.

Występując przeciwko tezom donatystów, św. Augustyn głosił, że Kościół jest wspólnotą składającą się również z grzeszników oraz że łaska sakramentów nie zależy od moralności (dyspozycji) tego, kto nimi administruje.

Zobacz też: ex opere operato

Chrześcijaństwo starożytne | Teologia chrześcijańska

Donatismus | Donatism | Donatist | Donatismo | Donatisme | Donatismo | Donatismo | המינות הדונאטיסטית | Donatisme | Donatister | Donatismo | Донатизам | Donatolaiset | Donatism