Defibrylacja, defibrylacja elektryczna - zabieg medyczny, stosowany podczas reanimacji. Polega na zastosowaniu impulsu elektrycznego prądu stałego o określonej energii, zewnętrznie poprzez powierzchnię klatki piersiowej w celu wygaszeniu najpoważniejszych zaburzeń rytmu serca - migotania komór (łac. fibrillatio ventriculorum) oraz częstoskurczu komorowego bez tętna.

Migotanie komór leży u podłoża zdecydowanej większości przypadków nagłego zatrzymania krążenia, który prowadzi do śmierci klinicznej. Przy standardowych aparatach do defibrylacji stosowanym schematem jest 200J - 360J - 360J, po takiej dawce cały mięsień sercowy jest zdepolaryzowany i ma możliwość na prawidłową odpowiedź na impuls z węzła zatokowo-przedsionkowego (powrót prawidłowej czynności elektrycznej serca).

Zobacz też: defibrylator.

Medycyna ratunkowa | kardiologia

Defibrillation | Defibrillation | Défibrillation | Defibrillazione | 電気的除細動 | Defibrillering | Defibrillering