Czek - pisemne zlecenie bezwzględnego wypłacenia określonej kwoty, wydane bankowi przez posiadacza rachunku bankowego. Podstawą prawną funkcjonowania czeków w Polsce jest Prawo Czekowe z 1936 r.

Wystawcę czeku nazywamy trasantem. Może nim być każda osoba fizyczna lub prawna posiadająca rachunek bankowy. Trasatem czeku jest natomiast bank, który prowadzi rachunek trasanta. Remitentem czeku jest osoba fizyczna lub prawna, na którą czek wystawiono. Czek można wystawić na określoną osobę (czek imienny) lub na okaziciela. Prawa z czeku mogą być przenoszone przez indos. Istnieje również forma czeku wystawionego na określonego remitenta, bez prawa przenoszenia uprawnień na inną osobę (czek rekta).

Czeki dzielimy na:

• gotówkowe - zlecające bankowi wypłatę gotówki,
• rozrachunkowe - służące do rozliczeń bezgotówkowych.

Z uwagi na łatwość realizacji operacji bezgotówkowych, czeki znalazły szerokie uznanie w krajach anglosaskich (USA, Kanada, Wielka Brytania). W Europie nigdy nie uzyskały one większej popularności (z wyjątkiem Francji), gdzie ich miejsce zajęły karty płatnicze.

Większość polskich banków z powodu łatwości dokonywania fałszerstw zrezygnowało z wydawania czeków do rachunków klienckich. Ostatni w Polsce bank wydający jeszcze czeki, PKO BP S.A. powziął decyzję o zaprzestaniu ich wydawania od 1 stycznia 2006 roku.

Zobacz też: weksel

Linki zewnętrzne

• Prawo czekowe (pdf)

BankowośćPrawo cywilne

Чек | Чэк | Scheck | Cheque | چک | 小切手 | Чек | Šek | Tcheke (di banke)