Commodore BASIC (albo CBM BASIC) jest dialektem języka programowania BASIC wykorzystywanym w ośmiobitowych komputerach firmy Commodore, oparty na Microsoft BASIC.

Pierwszą wersję tego języka zaimplementowano w komputerze Commodore PET pod koniec lat siedemdziesiątych. Najpopularniejszą wersją Commodore BASIC była wersja druga, stosowana w komputerach Commodore 64. W porównaniu z wersjami dostępnymi w Commodore 16, Commodore Plus/4 i Commodore 128 była jednakże uboga, dlatego też niektóre cartridges dostarczały rozszerzeń BASICa o dodatkowe polecenia.

Commodore BASIC V2 wymagał numerowania linii, nie posiadał instrukcji pętli innych niż FOR (pętle realizowało się przy użyciu kombinacji poleceń GOTO i IF ... THEN), pozwalał na pominięcie słowa kluczowego LET przy deklarowaniu zmiennych.

W Commodore 64 interpreter Commodore BASIC stanowił także swego rodzaju prostą powłokę - odpowiednie polecenia ładowały programy z dyskietek i taśmy magnetofonowej (LOAD), uruchamiały je (RUN), zapisywały programy na dyskietkach i taśmach (SAVE), wyświetlały zawartość katalogu (LOAD "$",8).

Polecenie SYS adres pozwalało przekazać sterowanie komputerem do kodu asemblerowego pod wskazanym adresem w pamięci.

Edytor ekranowy BASICa w komputerach Commodore pozwalał zapisywać polecenia w postaci skróconej. Zamiast PRINT można było napisać po prostu znak zapytania, w przypadku pozostałych poleceń wystarczyło pierwszą literę polecenia wpisać bez modyfikatora, a drugą z przytrzymanym klawiszem Shift.

BASIC

Commodore BASIC | Commodore BASIC | Commodore BASIC