Ciśnienie tętnicze (ang. blood pressure - BP) to ciśnienie wywierane przez krew na ścianki tętnic, przy czym rozumie się pod tą nazwę ciśnienie w największych tętnicach, np. w tętnicy w ramieniu. Jest ono wyższe, niż ciśnienie krwi wywierane na ścianki żył. Przyjęło się podawać wartość tego ciśnienia w milimetrach słupa rtęci (mmHg). Ciśnienie krwi ulega ustawicznym zmianom zarówno długookresowym (co związane jest z wiekiem, stanem zdrowia itp.), średniookresowym (zależnie od pory doby, aktywności, stanu psychicznego, spożytych używek itp.) jak i krótkookresowym (w obrębie cyklu pracy serca). W momencie skurczu serca, kiedy porcja krwi wypychana jest z serca do aorty, w tętnicach panuje najwyższe ciśnienie wynoszące zazwyczaj u zdrowego dorosłego człowieka od ok. 90 do 135 mmHg (zazwyczaj 110-130); w chwili rozkurczu - jest najniższe, np. od ok. 50 do 90 mmHg (zazwyczaj 65-80). W praktyce medycznej, do oceny stanu zdrowia badanej osoby istotna jest wartość zarówno ciśnienia skurczowego, jak i rozkurczowego, toteż podawane są obie wartości, co zapisuje się np. 120/80 mmHg.

Systematyczne pomiary i rejestrowanie ciśnienia krwi są jedną z podstawowych metod kontrolowania stanu zaawansowania choroby osób cierpiących na nadciśnienie tętnicze. Pomiarów zazwyczaj dokonuje się metodą Korotkowa, przy użyciu sfigmomanometru i słuchawek lekarskich (wówczas wynik pomiaru zapisuje się też czasem: "RR 120/80"), bądź metodami półautomatycznymi, np. miernikami nadgarstkowymi, wygodniejszymi do samobadania w domu.

Zobacz też

• Scipione Riva-Rocci, Mikołaj Korotkow

Fizjologia człowieka

Blutdruck | Blood pressure | Presión sanguínea | Pression artérielle | 혈압 | Pressione del sangue | לחץ דם | Kraujospūdis | Bloeddruk | 血圧 | Blodtrykk | Pressão sangüínea | Артериальное давление | Krvný tlak | Krvni tlak | Verenpaine | Blodtryck | 血壓