Bushidō (jap. 武士道 - droga wojownika) - to niepisany moralny kodeks japońskich samurajów. Termin został ukuty w XVIII wieku, gdy samurajowie byli klasą rządzącą. Etos samurajski kształtował się od okresu Heian. Największy nacisk, zgodnie z konfucjańskimi zasadami pięciu powinności, kładziono na lojalność wobec pana i zachowanie honoru, wykształcenie, powściągliwość w mowie i zachowaniu i dzielność w walce. W okresie wojny w Azji i na Pacyfiku samobójcze oddziały kamikaze odwoływały się do bushidō - lojalnie oddawali życie za cesarza i Japonię. Honor i duma samuraja była wysoka do takiego stopnia, że tracąc go samuraj najzwyczajniej odbierał sobie życie w rytuale zwanym seppuku.
بوشيدو | Bushido | Bushidō | Bushido | Bushidō | Bushido | Bushido | Bushido | Bushidō | בושידו | Bushido | 武士道 | Bushido | Бусидо | Bushido | Bushido | Бушідо | 武士道