Bradykardia (łac. bradycardia), stan charakteryzujący się wolną czynnością (pracą) serca, czyli zwolnienie częstości uderzeń serca poniżej normy.

Z definicji uznaje się za bradykardię stan kiedy częstość akcji serca wynosi poniżej 60 razy na minutę. Obecnie uznaje się za bradykardię akcję serca poniżej 50/min. Leczenia wymaga tylko bradykardia objawowa, tzn. powodująca np. omdlenia, utraty przytomności itp.

Bradykardia może występować fizjologicznie:

• u sportowców
• u osób z wagotonią (nadmierna aktywność nerwu błędnego)

oraz patologicznie :

• bradykardia zatokowa - zaburzenia powstawania bodźca w układzie bodźcotwórczym
• bloki przewodzenia - zaburzenia przewodnictwa
• działanie leków

W blokach przewodzenia akcja serca jest zazwyczaj niemiarowa. Bradykardia moze towarzyszyc również migotaniu przedsionków. Bradykardia nie jest chorobą, tylko jednym z objawów choroby serca.

Wśród stanów patologicznych powodujących bradykardię można wymienić:

• zmiany zwyrodnieniowe w układzie bodźcoprzewodzącym
• choroba niedokrwienna serca
• niedoczynność tarczycy
• przedawkowanie beta-adrenolityków, glikozydów
• hiperkaliemia - nadmierne stężenie potasu we krwi

Zobacz też: zespół Morgagniego-Adamsa-Stokesa, blok przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, kardiostymulator.

kardiologia

Bradykardie | Bradycardia | Bradycardie | Bradicardia | Bradicardia | Bradykardia | Bradykardi