Bitwa pod Bouvines miała miejsce 27 lipca 1214 r.

Była to rozstrzygająca bitwa pomiędzy rodami Welfów i Staufów, rozgrywająca się poza terenem Niemiec. Główną rolę odegrał tym razem król Francji Filip II August, który poróżnił się z królem angielskim Janem bez Ziemi. Plany króla Francji dokonania inwazji na Anglię spełzły na niczym, wobec czego król francuski zebrał wojsko w celu ukarania swojego wasala hrabiego Ferdynanda z Flandrii, który przeszedł na stronę Anglii. Ponieważ Filipowi nie udało się pokonać Ferdynanda, swoją szansę pokonania Francji zwietrzył Jan bez Ziemi i w lutym 1214 r. wyruszył do południowej Francji, gdzie zamierzał odbić swoje utracone posiadłości. Do króla angielskiego przyłączył się cesarz Otton IV z rodu Welfów, który zaatakował z północy.

W czerwcu 1214 r. Anglicy po zdobyciu Anjou zostali w końcu przez Francuzów zepchnięci na północ. W ślad za uciekającymi wrogami Francuzi ruszyli do Flandrii gdzie w okolicach Bouvines w dniu 27 lipca starli się z siłami cesarza Ottona IV i Jana bez Ziemi. Bitwa była zacięta, a król francuski cudem nawet uniknął śmierci po tym jak ściągnięto go z konia. O wyniku starcia zadecydował atak rycerstwa francuskiego. Cesarz Otton IV w panice opuścił pole bitwy, podobnie jak król Anglii. W rycerskim geście Filip nakazał naprawić złamane skrzydło orła cesarskiego, którego odesłał Ottonowi na znak zwycięstwa.

Zwycięstwo pod Bouviness oznaczało załamanie się potegi Welfa i zmiany polityczne w Niemczech, a także znaczny wzrost pozycji i prestiżu Francji w Europie. Bitwy średniowiecza

Schlacht bei Bouvines | Battle of Bouvines | Batalo de Bouvines | Bataille de Bouvines | ブービーヌの戦い | Slag bij Bouvines