Bazyli II Bułgarobójca (ur. 938, zm. 1025) - cesarz bizantyjski w latach 976-1025 (tytularny od 963) z dynastii macedońskiej, syn Romana II.

Bazyli II przywrócił cesarstwu świetność nieznaną od czasów Justyniana Wielkiego. Koronowany na cesarza w wieku 5 lat, od 976 władał samodzielnie. Dokonał zmian w feudalnej strukturze państwa, konfiskując dobra wielkich możnowładców, które później rozdał zaufanym, choć mniej zamożnym ludziom. Prowadził długoletnią wojnę z Bułgarią (szereg kampanii w latach 990-1014), zakończoną w 1014 rozbiciem armii bułgarskiego cara Samuela pod Biełasicą. Z tej bitwy, która zahamowała rozwój potęgi Bułgarów, wywodzi sie jego przydomek - Bazyli rozkazał oślepić tysiące bułgarskich jeńców, zostawiając co setnego z jednym zdrowym okiem, aby mógł zaprowadzić swój oddział do domu. Car Samuel zmarł od szoku wywołanego widokiem powracających wojsk. W 1018 wcielił zachodnią Bułgarię do cesarstwa po zwycięskiej bitwie pod Durazzo. Dzięki temu zwycięstwu możliwe było ponowne wcielenie Serbii do państwa bizantyńskiego. Kolejne zdobycze terytorialne osiągnął pokonując na zachodzie Normanów i książąt południowych Włoch. Za jego czasów Cesarstwo osiągnęło swoje apogeum, a także największe w średnim okresie terytorium rozciągające się od Armenii po Serbię. Zmarł w trakcie przygotowań do planowanej wyprawy na Sycylię.

Siostra Bazylego, Anna, wyszła za mąż za wielkiego księcia kijowskiego Włodzimierza I Wielkiego.

Cesarze bizantyjscy

Василий II | Basileios II. Bulgaroktonos | Basileios II. | Βασίλειος Β' | Basil II | Basilio II | Basile II (empereur byzantin) | Basilio II de Bizancio | Basilio II di Bisanzio | II. Baszileiosz | Василиј II | Basilius II van Byzantium | バシレイオス2世 | Василий II (византийский император) | Василије II Бугароубица | Basileios II | Basileios II | Василій ІІ Болгаробійця