Anna Jagiellonka (ur. 23 lipca 1503 w Pradze, zm. 27 stycznia 1547 w Pradze) — księżniczka (później królowa) czeska i węgierska z dynastii Jagiellonów. Córka króla Czech i Węgier Władysława II Jagiellończyka i Anny de Foix. Żona cesarza Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego, króla Czech i Węgier Ferdynanda I Habsburga. Matka cesarza Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego, króla Czech i Węgier Maksymiliana II Habsburga, arcyksięcia austriackiego Karola Styryjskiego i dwóch królowych polskich, żon króla Polski Zygmunta II Augusta: Elżbiety Habsburżanki i Katarzyny Habsburżanki.

Już od dzieciństwa była przedmiotem gier dyplomatycznych, gdyż przyszłemu mężowi mogła wnieść w posagu królestwa Czech i Wegier. W 1506 r. zawarto układ, na mocy którego miała poślubić wnuka cesarza Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego Maksymiliana I Habsburga - Ferdynanda Habsburga. W 1515 r. mocą [[zjazd wiedeński| traktatu wiedeńskiego]] została w katedrze św. Szczepana jako 12-latka tymczasową żoną cesarza Maksymiliana I Habsburga. Ostatecznie w 1521 r. została żoną Ferdynanda Habsburga. W 1526 r. po śmierci brata, Ludwika II Jagiellończyka, została królową czeską, a w 1527 r. węgierską. Była władczynią niezwykle umiłowaną przez poddanych, jej małżeństwo stawiano za wzór innym monarchom europejskim. Miała 15 dzieci, z których troje zmarło w niemowlęctwie. Po jej śmierci wprowadzono w Czechach tzw. czarną żałobę, a Ferdynand I Habsburg na znak żałoby zapuścił brodę.

Genealogia

Jagiellonowie