Alawizm, nusajryzm - prąd religijny na obrzeżach islamu, wywodzący się od Ibn Nusayra an-Namiriego (zm. ok. 873r.). Ich najwybitniejszym teologiem był żyjący w X w. n.e. Husajn ibn Hamdan al-Chasibi. Wyznawcy Ali ibn Abi Taliba.
Alawici są zwolennikami reinkarnacji, pozostającymi pod wpływem neoplatonizmu, a wiele ich wierzeń wykazuje silny wpływ chrześcijaństwa, zaratustrianizmu i kultów astralnych. Cele wyznawcy alawizmu jest przejście do sfery gwiazd poprzez siedem wcieleń. Alawici noszą często chrześciańskie imiona i obchodzą święta Bożego Narodzenia i Wielkanocy. W 1922 r. władali własnym państwem ze stolicą w Latakii. Od 1946 r. wcieleni do Syrii. Alawici stanowią ok. 7-17 procent ludności Syrii i praktycznie sprawują w tym kraju władzę od czasu objęcia rządów przez prezydenta Hafiza al-Assada 12 marca 1971 roku.

IslamSyria

نصيرية | Nusairier | Alawite | Alaouites | Alauiti | עלאווים | Alevieten | アラウィー派 | Алавиты