Termin ten pochodzi od greckiego słowa "akólouthos" - "towarzyszący, idący za kimś", czy też czasownika "akóloutheo" - "iść za kimś, naśladować, towarzyszyć". W katolickich kościołach wschodnich i niektórych zgromadzeniach w kościele łacińskim osoba posiadająca najwyższy stopień święceń niższych. (przed subdiakonatem).
Posługi akolitatu udziela biskup lub wyższy przełożony zakonny, będący prezbiterem . W czasie tego obrzędu na znak dopuszczenia do służby Eucharystii kandydat otrzymuje z rąk celebransa patenę z chlebem lub kielich z winem.
Według OWMR wyróżniamy akolitę ustanowionego i nieustanowionego. W zależności od tego spełnia on powierzone mu zadania:
-niesienie krzyża w procesji wejścia (OWMR 188);
-podawanie księgi, mikrofonu itp (OWMR 189);
-przygotowanie ołtarza (rozłożenie korporału i położenie puryfikaterza, palki, mszału, mikrofonu, kielicha, puszki, pateny płytkiej lub głębokiej itp.) (OWMR 190);
-pomaga w przyjmowaniu darów (gdy jest procesja z darami) lub podaje je kapłanowi z kredensu (OWMR 190);
-asystuje kapłanowi poczas okadzenia darów, krzyża i ołtarza (OWMR 190);
-okadza kapłana i wiernych (OWMR 190);
-komunikuje wiernych - tylko akolita ustanowiony (OWMR 191);
-puryfikuje naczynia liturgiczne -tylko akolita ustanowiony (OWMR 192);
Akolyth | Acolyte | Acólito | Enfant de chœur | Accolito | Acoliet | Ministrant | Acólito | Akolut