Adwent (łac. adventus - przyjście). W Kościołach chrześcijańskich okres oczekiwania na narodziny Chrystusa.

Adwent w liturgii katolickiej

Na adwent składają się 4 niedziele adwentowe; ich liczba nawiązuje do starotestamentowego opisu czterdziestoletniej tułaczki Izraelitów po wyjściu z niewoli egipskiej. W okresie adwentu kapłan zakłada do Mszy świętej ornat w kolorze fioletowym, symbolizującym czas pokuty i przygotowania się do jednego z najważniejszych świąt chrześcijańskich, czas pojednania z Bogiem i ludźmi. Adwent to także czas, w którym chrześcijanie mają uświadomić sobie, że oczekują na powtórne przyjście Chrystusa na końcu czasów. Tradycją w Polsce są odprawiane w tym okresie o świcie msze święte, zwane roratami od słów introitu "rorate coeli desuper et nubes pluant iustum" (Spuśćcie rosę Niebiosa). Są to msze ku czci Maryi, na pamiątkę tego, że przyjęła nowinę anioła Gabriela, zwiastującego, iż zostanie Matką Syna Bożego. W czasie liturgii zapala się dodatkową świecę, nazywaną roratką, która symbolizuje Maryję.

W tradycji staropolskiej nazywany był czterdziestnicą, ponieważ dawniej trwał tyle, co Wielki Post, czyli 40 dni. W ostatni dzień przed adwentem Polacy mieli zwyczaj urządzać uczty z głównym daniem w postaci gęsiny. Z gęsich kości wróżono, jaka będzie zima. Na Mazowszu i Podlasiu przez cały okres adwentu grano - rano i wieczorem - na ligawkach.

W pierwszą niedzielę adwentu zaczyna się rok liturgiczny.

Zobacz też

• Geneza świąt Bożego Narodzenia
• Wigilia

ChrześcijaństwoLiturgia katolicka

Advent | Advent | Advent | Advent | Advent | Advent | Adviento | Avent | Avvento | Advent | アドベント | Advent | Advent | Advent (högtid)