Łodyga - nadziemna część rośliny naczyniowej. Wraz z umiejscowionymi na niej liśćmi stanowi największą część sporofitu roślin nasiennych. Powstaje w wyniku działania stożka wzrostu.

Łodyga służy do przewodzenia wody i soli mineralnych, utrzymywania owoców i liści, bierze udział w procesie fotosyntezy, niekiedy gromadzi wodę i sole mineralne.

Zewnętrzną warstwę łodygi stanowi pokryta kutykulą skórka (epiderma), w której znajdują się aparaty szparkowe. Pod skórką znajduje się kora pierwotna, podobnie zbudowana do tej w korzeniu, ale zawierająca chloroplasty. Wnętrze łodygi zajmuje walec osiowy z wiązkami przewodzącymi. Jego budowa jest różna dla różnych grup roślin. Przyrost wtórny łodygi następuje wskutek działania merystemów bocznych, to jest miazgi i fellogenu. Miazga wytwarza na zewnątrz łyko wtórne, a do wnętrza - drewno wtórne.

Łodyga z liśćmi, kwiatami i pąkami nazywana jest pędem.

Łodyga, podobnie jak liście, może ulegać modyfikacjom. Niektóre z nich to:

• kłącze
• bulwa
• cebula
• gałęziak

Łodygi ze względu na trwałość dzielimy na:

• zielne - nietrwałe, obumierające pod koniec sezonu wegetacyjnego, występują u roślin jednorocznych (słonecznik, bób, dynia, rumianek), u dwuletnich (marchew, brukiew, pietruszka) i bylin, tracących na zimę część nadziemną, zimujących zaś w postaci organów przetrwalnikowych: np. cebul, kłączy lub bulw.
• zdrewniałe - trwałe, występujące np. u drzew i krzewów.

Ze względu na kształt:

• obła: róża, cebula, tulipan
• trójkanciasta: konwalia
• czterokanciasta: jasnota biała

Ze względu na funkcję:

• pnące: fasola
• czepne: bluszcz
• wijące: fasola

Ze względu na występowanie:

• naziemne: łodyga wzniesiona
• podziemne: bulwa, kłącze, cebula

Ze względu na sposób wyrastania:

• płożące: dynia
• wijące: groch
• wzniesione: tulipan

Zobacz też: gałąź, pień.

Anatomia roślin

ساق (نبات) | Стъбло | Stonek | Stængel (plantedel) | Sprossachse | Plant stem | Tallo | Pedunklo | ساقه | Tige | גבעול | Stiebas | Стебло | Stengel | Стабло (биљка) | Varsi