Een zelfstandig naamwoord, ook wel nomen of substantief genoemd, is een woord dat een ding, een zaak of een toestand aanduidt. Voor een zelfstandig naamwoord kan in het Nederlands een lidwoord worden geplaatst. Een zelfstandig naamwoord komt veelal door een nominalisatie tot stand. Zo komen er regelmatig nieuwe zelfstandig naamwoorden bij in een levende taal.

Voorbeelden zijn: koek, week, winkel, bedrijf, liefde.

Er is verschil tussen concrete en abstracte zelfstandige naamwoorden.
Voorbeelden van concrete zelfstandige naamwoorden zijn boom, huis, lamp, knop, melk.
Voorbeelden van abstracte zelstandige naamwoorden zijn gevoel, warmte, kou, liefde.

Ook eigennamen, soortnamen, stofnamen en verzamelnamen zijn zelfstandige naamwoorden.

Voorbeelden zijn: André, België, suiker, melk, vereniging.

Een van de eigenschappen van het zelfstandig naamwoord is dat het een geslacht heeft. Het geslacht uit zich vooral in de vorm van het lidwoord dat voor het zelfstandig naamwoord wordt geplaatst, de of het. Woorden met de zijn mannelijk of vrouwelijk; woorden met het zijn onzijdig.

Voor de verbuiging van het zelfstandig naamwoord in het Nederlands, zie verbuiging van het zelfstandig naamwoord.

Taalkunde | Grammatica

Съществително име | Anv-kadarn | Substantiu | Podstatné jméno | Япала ячĕ | Navneord | Substantiv | Noun | Substantivo | Sustantivo | Substantiivi | Nom | Substantivo | חלקי הדיבר#שם עצם | Imenica | Nafnorð | Sostantivo | 名詞 | 명사 (품사) | Nomen (grammatica) | Lietvārds | Substantiv | Substantiv | Rzeczownik | Substantivo | Substantiv | Имя существительное | Noun | Substantiv | İsim | Іменник | 名詞