Brulkikker

De brulkikker, ook wel rundkikker of stierkikker, (Rana catesbeiana) is een grote kikker uit de familie echte kikkers of Ranidae.

Kenmerken

De brulkikker is een grote kikker die 15 tot 25 centimeter lang wordt. De kikker is alleen al aan de grootte te herkennen, maar ook aan de groene rug en meestal witte maar soms roodoranje buik en de oranje ogen met horizontale spleetpupil. De mannetjes zijn te herkennen aan de zeer grote trommelvliezen of tympana, zichtbaar als ronde, zwarte en schijfvormige plekken aan weerszijden van de kop.

Het geluid van de brulkikker klinkt zeer hard en wordt wel vergeleken met het loeien van een rund, daaraan is ook de naam te danken. De kikkervisjes worden tot 15 centimeter lang en zijn bruingroen met kleine donkere vlekjes.

Voedsel

De brulkikker eet alles wat in de grote bek past, en omdat hij wel 25 centimeter lang kan worden, worden ook inheemse amfibieënsoorten gegeten en bedreigd, maar ook knaagdieren, (vijver)vissen, hagedissen en zelfs jonge (gif)slangen worden in één keer doorgeslikt. In het oorspronkelijke leefgebied zijn schildpadden en zelfs jonge krokodilachtigen niet veilig.

Gedrag

De paarlust is berucht; vele koivissen en karpers legden het loodje nadat ze door de enorme en kennelijk bijziende dieren in een dodelijke paaromhelzing genomen werden.

Verspreiding

Het natuurlijke verspreidingsgebied ligt in het oostelijke en centrale deel van de Verenigde Staten, waar ze in meren, plassen en moerassen leven en niet vaak op het land komen; ze zijn vrij sterk aan water gebonden maar kunnen ook op het land in nabije vegetatie gevonden worden.

De brulkikker als exoot

In de jaren 70 en jaren 80 zijn brulkikkers massaal in West-Europa ingevoerd als fauna voor tuinvijvers. Meestal gingen ze als kikkervisjes over de toonbank. Hoewel men aanvankelijk dacht dat de brulkikker zich in het Nederlandse klimaat niet kon voortplanten, bleek in de jaren '90 dat dit wel het geval was. Men vreesde een zelfde scenario als met de zeepad (Bufo marinus) die zich in Australië had ontwikkeld tot een invasieve soort. Om die reden werd import in de EU verboden. In Nederland begint het aantal af te nemen, deels vanwege een aantal strenge winters, deels vanwege het importverbod en deels vanwege het wegvangen van brulkikkers.

Waarnemingen in Nederland