Wushu is Chinees voor krijgskunst, zelfverdediging, van wat voor soort of stijl dan ook.

Het eerste karakter WU staat voor 'martiaal' of 'krijg/oorlog'. Het tweede karakter SHU betekent 'kunst'. Letterlijk staat WuShu dus voor krijgskunst.

Vaak wordt in de praktijk Kung Fu of Gung Fu door westerse mensen als synoniem gezien voor wushu, maar helemaal hetzelfde is het niet. Wushu kan gezien worden als de generieke term voor zelfverdedigingskunst.

Veel scholen die wushu onderwijzen zeggen hun oorsprong te hebben in de traditie van Bodhidharma. Ook in Japan wordt vaak naar hem verwezen. Komende uit Zuid India wordt verondersteld dat hij kundig was in de vechtsport Kalaripayattu.

De eigenlijke betekenis van Chinese martial art is meer dan alleen zelfverdediging. In de traditionele training wordt de leerlingen respect voor hun leraar, voor zijn adviezen en voor andere martial art stijlen bijgebracht.

Een innerlijke, zachte vorm van wushu is het tai chi. Een moderne harde vorm, die uit een combinatie van diverse traditionele wushustijlen bestaat, is het san shou.

Het moderne WuShu heeft een meer sportachtig karakter. Het is meer gericht op demonstraties en technische trucs. Tot voor kort werd de nadruk meer gelegd op acrobatische sprongen dan op vechttechnieken. De laatste jaren is er weer meer een trend naar de traditionele vechttechnieken.

ChinaVechtsport

Wushu | Wushu | Wushu | Wushu | ووشو | Wushu | Wushu | Wushu | Wushu | Ушу | Wushu