Een windei is een zwangerschap waarbij het embryo zich niet (verder) ontwikkeld. Dit resulteert in een miskraam.

Een geslaagde zwangerschap bestaat eigenlijk uit twee even belangrijke delen: aan de ene kant een vruchtzak, placenta en navelstreng, aan de andere kant een embryo (in de vruchtzak). Het embryo ontwikkelt zich bij een normale zwangerschap tot een baby. Bij een miskraam als gevolg van een windei is vaak alleen de vruchtzak aangelegd, zonder embryo. Een windei wordt ook wel ‘leeg ei’ of ‘blighted ovum’ genoemd. Simpel gezegd is het een eitje zonder vruchtje (embryo/foetus). Er is wel een placenta en een vruchtzak. (Je bent dus wel écht zwanger, niet schijnzwanger.) Helaas is door een verkeerde deling van de cellen geen vruchtje ontstaan. De definitieve diagnose kan pas met zekerheid gesteld worden na de miskraam of na de curettage, na onderzoek op het vruchtzakje. Anderen vinden het woord 'windei' feitelijk onjuist: er was wel degelijk een embryo in aanleg, maar heel vroeg is er iets misgegaan. Het embryo komt dan niet tot ontwikkeling of groeit niet verder door een gestoorde aanleg.

Een windei is een afwijking die valt onder de medische term 'Molagraviditeit'. Deze afwijking kan men meestal echoscopisch goed waarnemen: er is geen foetus waarneembaar bij een uterusgrootte (de grootte van de baarmoeder) waarbij dat wel verwacht mag worden. In plaats van een heldere inhoud (wat duidt op vruchtwater) vindt men een "rommelig" beeld. In het eerste trimester ziet men, als gevolg van de aanvankelijk geringe blaasjesgrootte, meestal geen duidelijke druiventros op het echobeeld. (Het bevruchte eitje bestaat macroscopisch uit druiventros-achtige groepen van blaasjes. Deze zijn gevuld met een heldere gelei-achtige massa.) Er zijn geen bloedvaten in te zien. Navelstreng, vruchtvliezen en een embryo kunnen ook geheel ontbreken. (Mengvormen komen voor!) In Nederland is de frequentie van voorkomen van een windei 1 op de 1500 zwangerschappen; in de U.S.A. wordt 1 op de 2000 opgegeven en in Mexico merkwaardigerwijs 1 op 200. Men neemt aan dat dit ontstaat door onevenwichtigheid tussen de maternale en paternale chromosomen. Vrijwel steeds volgt spontane abortus in de 11e tot 13e week.

De oorzaak van een windei is geen erfelijke afwijking waardoor er bij een volgende zwangerschap geen verhoogd risico op een miskraam is. De kans dat een volgende zwangerschap goed afloopt is vele malen groter dan de kans op nog een miskraam.

Zwangerschaps- of bevallingsaandoening

Anembryonic gestation