article

De Wetten van Newton vormen de basis van de Klassieke mechanica. De drie natuurwetten zijn in 1687 door Isaac Newton geformuleerd in zijn boek de Philosophiae Naturalis Principia Mathematica (Latijn voor wiskundige beginselen van de natuurfilosofie) en beschrijven de beweging van materie.

De eerste wet van Newton: de wet der traagheid


Een voorwerp waarop geen resulterende kracht inwerkt, is in rust of beweegt zich rechtlijnig met constante snelheid voort.

Hieruit volgt dat als de grootte, de richting of de zin van de beweging van een voorwerp verandert er een resulterende kracht op het voorwerp werkt, dus dat de som der krachten niet gelijk is aan nul. Deze wet wordt ook wel de wet der traagheid genoemd.

Een kracht is een verandering van de bewegingstoestand. De eerste wet van Newton is hierop gebaseerd.

  • Alle voorwerpen zijn traag of inert: Ze willen hun bestaande bewegingstoestand behouden.
  • Een voorwerp kan uit zichzelf zijn bewegingstoestand niet veranderen. Hiervoor is er een uitwendige factor nodig die niet van het voorwerp zelf uitgaat. Deze uitwendige factor noemt men kracht.

De tweede wet van Newton


Een voorwerp waarop een resulterende kracht inwerkt, zal versnellen in de richting van die kracht. De grootte van die versnelling is evenredig met de grootte van de kracht en omgekeerd evenredig met de massa van het voorwerp.

In formule:

\vec F = m \cdot \vec a

Waarbij \vec F, de kracht in Newton is; m, de massa in kilogram is; \vec a, de versnelling in \frac {m}{s^2} is.

Omdat de versnelling de verandering in snelheid is gedurende de tijd en de massa constant blijft, geldt:

\vec F = \frac{\mathrm{d} (m \cdot \vec v )}{\mathrm{d}t}

Waarbij \vec v de snelheid in \frac {m}{s} is.

Het product van de snelheid en massa is de impuls, \vec p:

\vec p = m \cdot \vec v

dus

\vec F = \frac{\mathrm{d} (m \cdot \vec v )}{\mathrm{d}t} = \frac{\mathrm{d} \vec p}{\mathrm{d}t}

De som der krachten is dus gelijk aan de verandering van de impuls. Deze vergelijking geldt ook als de massa niet constant is.

De derde wet van Newton


''Als een voorwerp A een kracht \vec F_{actie} op een voorwerp B uitoefent, gaat deze kracht gepaard met een even grote, maar tegengestelde kracht \vec F_{reactie} van B op A:

\vec F_{actie} = - \vec F_{reactie}

Zie ook


Natuurkundige wet | Mechanica

Newtonovi zakoni kretanja | Lleis de Newton | Newtonovy pohybové zákony | Newtons love | Newtonsche Axiome | Newton's laws of motion | Leĝoj de Newton pri movado | Leyes de Newton | Newtoni seadused | Lois du mouvement de Newton | Leis de Newton | חוקי התנועה של ניוטון | Newtonovi zakoni gibanja | Newton törvényei | Hukum gerak Newton | Principi della dinamica | ニュートン力学 | 뉴턴의 운동법칙 | Niutono dėsniai | Ņūtona likumi | Hukum-Hukum Pergerakan Newton | Newtons bevegelseslover | Zasady dynamiki Newtona | Leis de Newton | Законы Ньютона | Classical mechanics | Newtonovi zakoni gibanja | Newtons rörelselagar | กฎการเคลื่อนที่ของนิวตัน | Các định luật của Newton về chuyển động | 牛顿运动定律

 

This article is licensed under the GNU Free Documentation License. It uses material from the "Wetten van Newton".

Home Pageartsbusinesscomputersgameshealthhospitalshomekids & teensnewsphysiciansrecreationreferenceregionalscienceshoppingsocietysportsworld