Een waterleiding is een leiding waardoor water wordt getransporteerd van A naar B. Deze leidingen liggen hoofdzakelijk in de grond en bevinden zich tevens in huizen en gebouwen. De waterleidingen kunnen van verschillend materiaal gemaakt zijn, zoals koper, lood, polyetheen (PE), polyvinylchloride (PVC), gietijzer, asbestcement etcetera.

De loden leidingen worden tegenwoordig niet meer in huizen aangelegd. In oude huizen treft men ze echter nog wel eens aan. Looddeeltjes in deze leidingen kunnen uit de leidingen in het water diffunderen. Komt het gehalte aan looddeeltjes boven een bepaalde waarde, dan loopt men de kans op (chronische) loodvergiftiging bij consumptie van water uit deze leidingen. Dit diffusieproces heeft echter tijd nodig en het loodgehalte stijgt dan ook vooral in stilstaand leidingwater. Door het water vóór het drinken steeds eerst een tijdje te laten stromen, worden de leidingen doorgespoeld en neemt het loodgehalte in het water flink af.

Om een watervoorraad te hebben en de druk in het waterleidingnet constant te houden, werden veel watertorens gebruikt. De waterdruk is dan evenredig met de hoogte van de watertoren: voor iedere tien meter stijgt de druk met ca. 10 N/cm² (ofwel 100 kiloPascal). Thans is het gebruik van watertorens in Nederland veelal afgeschaft en wordt de druk geproduceerd door elektrische pompen.

Waterleidingbuizen van koper kunnen door middel van messing knelkoppelingen of solderen met soldeerfittingen en soldeertin aan elkaar worden verbonden. In soldeer voor drinkwaterleidingen mag geen lood meer zijn verwerkt. Bij leidingen van kunststof worden lijmverbindingen toegepast en ook speciale klemfittingen.

De drinkwatervoorziening en -kwaliteit is in Nederland geregeld in de Waterleidingwet en het Waterleidingbesluit. Bovendien geldt de Europese 'Kaderrichtlijn Water' 2000/60/EG.

Water

Vodovod | Wasserleitung | Water supply | 水道管 | Wodociąg | Водопровод