Een waslijn is gespannen draad waar men wasgoed aan te drogen hangt, dat uit de wasmachine komt of met de hand is gewassen. Het bevestigen kan men het beste doen met een wasknijper. Qua vorm, opbouw en materiaal onderscheidt de waslijn zich van het wasrek (ook wel droogrek) en de droogmolen. Droogmolens hebben rondgespannen waslijndraden, die een kern van kunstvezel hebben, waardoor op een klein oppervlak veel was te drogen gehangen kan worden. De functie is hetzelfde.
In enkele plaatsen in Nederland waar gemiddeld een sterke wind waait (onder andere op Marken), wordt een tweestrengs waslijn gebruikt die roop wordt genoemd. Aan deze waslijn worden geen wasknijpers gebruikt, maar wordt het wasgoed tussen beide strengen geklemd. Wasknijpers hebben daar namelijk onvoldoende kracht om het wasgoed vast te houden.
In Zuid-Europese landen hangen de waslijnen in smalle straten tussen de gebouwen in over de straat. Om de was gemakkelijk buiten te kunnen hangen en weer binnen te kunnen halen, is aan weerszijden bij het ophangpunt een katrol aangebracht. De huisvrouwen kunnen daardoor de was vanuit een raampje ophangen en binnenhalen.
Een nadeel van waslijnen is dat de was uitsluitend droogt wanneer het vocht in de buitenlucht kan verdampen. Alternatieven voor gebruik binnenshuis zijn het wasrekje en de wasdroger.
Rugzaktoeristen gebruiken soms een waslijn die bestaat uit twee om elkaar heen gedraaide elastieken waar aan elk uiteinde een haakje of knijper bevestigd is. Deze zijn makkelijk op te hangen in een kamer of op een kampeerterrein. Wasknijpers zijn niet nodig; het te drogen kledingstuk blijft vastzitten tussen de twee elastieken.
Sinds de opkomst van de wasdroger raakt het drogen van de was op een waslijn meer in onbruik. Kleding van meer gevoelig materiaal moet echter nog steeds op een waslijn drogen.
Wäscheleine | Σχοινί απλώματος ρούχων | Clothes line | Klädstreck