article

Het Verdrag van Lateranen is een verdrag dat op 11 februari 1929 werd gesloten tussen de Heilige Stoel en de Italiaanse regering.

Het verdrag maakte een eind aan de toestand die, sinds de inlijving van Rome bij de nieuwe Italiaanse eenheidsstaat in 1870, bestond. Sinds 1870 waren de pauselijke bezittingen Italiaans grondbezit en werd de paus wel aangeduid als de "gevangene van het Vaticaan". In 1929 besloten Paus Pius XI en de fascistische leider Benito Mussolini de zaken te regelen. Mussolini hoopte daarmee ook sympathie te winnen in het overwegend katholieke Italië.

Vaticaanstad.jpg

Het verdrag bestond uit drie delen:

  • Een verdrag waarin de onafhankelijkheid en soevereiniteit van de Heilige Stoel werd erkend en waarin de staat Vaticaanstad werd opgericht. De Heilige Stoel erkende impliciet het verlies van het overige kerkelijke territoir.
  • Een concordaat waarin de verhoudingen met privileges tussen de Katholieke Kerk en de staat Italië werden geregeld. Het rooms-katholicisme werd de staatsgodsdienst in Italië
  • Een financiële paragraaf, strekkende tot compensatie door de Italiaanse staat voor de Vaticaanse bezittingen die het in 1870 in beslag had genomen.
De kerk mocht de officiële functies benoemen, de Staat betaalde hun wedde.

Mussolini voerde zelf de onderhandelingen. Namens de paus deed dat zijn staatssecretaris Kardinaal Pietro Gasparri.

In het verdrag erkende Italië het recht van de Heilige Stoel op een eigen buitenlandse politiek. Ook werd precies besloten welke Pauselijke bezittingen onder de Heilige Stoel zouden vallen. Naast alle bezittingen in het Vaticaan zelf, werden ook de pauselijke bezittingen bij Castel Gandolfo, het buiten Rome gelegen, pauselijke Radiostation bij Santa Maria di Galeria, en de kerken Sint Jan van Lateranen, Santa Maria Maggiore en de Sint Paul buiten de Muren. Italië beloofde in de grondwet op te nemen dat het rooms-katholicisme staatsgodsdienst zou worden. In ruil daarvoor zou de paus de Italiaanse regering vragen om toestemming vragen bij de benoeming van Italiaanse bisschoppen en aartsbisschoppen. Ook zouden deze bisschoppen een verklaring van loyaliteit aan de Italiaanse staat moeten afleggen en zich moeten onthouden van politiek.

Saint Peter's Square from the dome.jpg

Tot op de dag van vandaag wordt 11 februari, de dag van de ondertekening, in Vaticaanstad gevierd als een soort nationale feestdag. De straat tussen de Collonade van Bernini en de Tiber, is naar het verdrag genoemd: Via della Conciliazione.

In 1984 werden onder premier Bettino Craxi bepaalde provisies van het Verdrag van Lateranen gewijzigd. De belangrijkste wijziging betrof de beëindiging van het rooms-katholicisme als de officiële religie van de Italië.

Externe link


vaticaanstad | verdrag | Geschiedenis van Italië | Kerkgeschiedenis

Lateranverträge | Lateran treaties | Pactos de Letrán | Lateraanisopimukset | Accords du Latran | Pactos Lateranenses | ההסכמים הלטרניים | Patti lateranensi | ラテラノ条約 | 라테란 조약 | Lateranoverenskomsten | Traktaty laterańskie | Tratado de Latrão | Латеранские соглашения | Lateránske zmluvy | Lateranfördraget | 拉特兰条约

 

This article is licensed under the GNU Free Documentation License. It uses material from the "Verdrag van Lateranen".

Home Pageartsbusinesscomputersgameshealthhospitalshomekids & teensnewsphysiciansrecreationreferenceregionalscienceshoppingsocietysportsworld