Tunesië

TunesieKaart.png Tunesië_satelliet.jpg Tunesië (Arabisch: تونس) is een Arabisch land in Noord-Afrika grenzend aan Algerije en Libië en aan de Middellandse Zee. Het behoort tot de Maghreblanden, waar ook Marokko, Mauritanië, Algerije en Libië toe worden gerekend.

De bevolking bestaat etnisch gezien voor het grootste gedeelte uit Berbers. De meesten van hen zijn zich hiervan echter niet meer bewust en beschouwen zichzelf als Arabieren. In de loop van de geschiedenis hebben veel verschillende volken het grondgebied bezet en hebben er hun sporen achtergelaten. Zie verder de geschiedenis van Carthago, Rome en de Islam.

De hoofdstad van Tunesië is Tunis, dat in het noorden van het land ligt. Buiten de medina die nog een traditionele sfeer ademt, is Tunis voor een deel een zeer westers aandoende stad, voornamelijk door de invloed van de Fransen aan het begin van de twintigste eeuw.

Tunesië is staatkundig onderverdeeld in 24 goevernementen

Staatsinrichting

De grondwet van Tunesië dateert van 1959. Volgens die grondwet is het land een democratie, met een republikeinse staatsvorm en de islam als staatsgodsdienst. Staatshoofd van de republiek Tunesië is de voor vijf jaar (algemeen kiesrecht) gekozen president. Net als in de vroeger kolonisator Frankrijk, bezit de president verregaande bevoegdheid. Het kabinet van Tunesië wordt geleid door een minister-president. Hoogste wetgevende macht in Tunesië is de Nationale Vergadering (parlement), dat door alle burgers van 20 jaar en ouder voor vijf jaar wordt gekozen.

Het lokaal bestuur bestaat uit gouvernoraten (provincies) o.l.v. een gouverneur met vrij grote bevoegdheden. Ieder gouvernoraat het ook een provinciale raad. Zowel de raad als de gouverneur worden via algemeen kiesrecht gekozen. Verder bestaan er gemeenteraden en landsdistricten. Aan het hoofd van een landsdistrict staat een door de districtsraad gekozen sjeik en aan het hoofd van een gemeente een door de gemeenteraad gekozen burgemeester.

Politieke partijen

De belangrijkste partij op zowel landelijk als lokaal niveau is de Rassemblement Constitutionel Démocratique (RCD). Hoewel het land een meerpartijenstelsel kent, is de RCD als regeringspartij machtig. De RCD kent een eigen vakbond, vrouwen- en jeugdbeweging en culturele verenigingen.

Andere partijen zijn: Parti Destour (Destour= grondwet; liberaal-constitutioneel), Parti Socialiste Destourien (sociaal-democratisch, vroegere regeringspartij 1956-1987), Mouvement des Démocrates Socialistes (sociaal-democratisch), Parti Communiste (communistisch), Ennadha (islamitisch).

Het Front Islamique du Salut (FIS), is een fundamentalistische islamitische beweging, in tegenstelling tot de Ennadha, die weliswaar streeft naar de invoering van de Sjaria, maar binnen deze partij leeft een levendige debatcultuur (met name omtrent polygamie ^* en echtscheidingsrecht) en is men scherp gekant tegen het gebruik van geweld.

Tijdens de verkiezingen in 2004 is de zittende president Zine al-Abidine Ben Ali herkozen met 94% van de stemmen. Dit was in 1999 nog 99,4%. De uitslag werd sterk beïnvloed door de perscensuur, die de RCD heeft uitgeoefend. De oppositie was hierdoor bijna geheel afwezig in de landelijke media. Dit sluit overigens niet uit dat de president veel steun bezit in het land.

Staatshoofden van Tunesië

Koninkrijk Tunesië (1956-1957)

Muhammad al-Amin (Bey van Tunesië 1943-1956)

Republiek Tunesië (1957-)

Habib Bourguiba (1957-1987) PSD
Zine El Abidine Ben Ali (1987-) RCD

Tijdlijn sinds 1881

12 mei 1881 - Frans protectoraat
1942-1943 - Duitse bezetting, pro-nationalistische Bey Lamine
1943-1957 - Bey Muhammad al-Amin
1954-1956 - Tahar ben-Ammar premier
3 juni 1955 - autonomie
20 maart 1956 - onafhankelijk Koninkrijk Tunesië met koning Muhammad al-Amin (voorheen de Bey) als staatshoofd. Habib Bourguiba van de Parti Socialiste Destourien als premier
Vanaf 1956 - nationalisrering Franse bedrijven, collectivisatie van de landbouw, stichting landbouwcoöperaties
25 juli 1957 - De Republiek Tunesië wordt uitgeroepen en koning Al-Amin wordt afgezet. Premier Bourguiba wordt president
1978 - Afkondiging noodtoestand als gevolg van aanhoudende stakingen
1980 - Plundering grensstad door Libische militairen
1981 - Studentenrellen, invoering meerpartijenstelsel
1984 - Verbod op het dragen van een chador in openbare gebouwen
2 oktober 1987 - Ben Ali wordt door Bourguiba als premier aangesteld
7 november 1987 - Ben Ali zet Bourguiba af en wordt president
december 1987 - Ben Ali stapt uit de Parti Socialiste Destourien en richt de Rassemblement Constituionel Démocratique op.
1990 - President Ben Ali keurt de Iraakse bezetting van Koeweit scherp af
1991 - Tunesië keurt Amerikaanse en Britse inval in Irak af. De islamitische Ennadha groeit
11 april 2002 - Aanslag van Al Qaida op de eeuwenoude synagoge in Djerba
2003 - Tunesië keurt de aanval van de Coalitie-troepen op Irak af

geboorte cijfer sinds 2004 16.1 sterftecijfer 13.8

Toerisme in Tunesië

Tunesië is voor veel Europeanen een vakantieland. Populaire vakantiebestemmingen in het land zijn het eiland Djerba, en kustplaatsen als Sousse, Hammamet en Port El Kantaoui. Het land kent verder archeologische sites als die van Carthago dicht bij Tunis en El-Djem met een indrukwekkend Romeins amfitheater. Ook heeft het zeer gevarieerde soorten landschappen, van woestijnlandschap in de Sahara in het zuiden, tot bossen in het noorden op het schiereiland Cap Bon. De kust bij onder andere Sousse heeft ook mooie stranden. Veel mensen die voornamelijk willen zonnen of uitrusten tijdens hun vakantie zullen in Sousse, Port El-Kantaoui of de omgeving hiervan of op Djerba hun vakantie boeken. Voor anderen is ook een uitgebreide meerdaagse excursie door een groot deel van het land een van de mogelijkheden. Een goedkope manier van reizen is de gedeelde taxi, waarvoor men op goed geluk naar een taxistandplaats kan gaan: de chauffeurs zijn altijd blij als ze hun taxi vol krijgen. Minder bekend dan het eiland Djerba zijn de Kerkenna Eilanden die voor de kust van Sfax liggen.

Belangrijke oases in Tunesië zijn Tozeur en Douz. Vanuit deze plaatsen kan men de Sahara verkennen, alsmede het Sjott el-Djerid. Wie nog nooit een fata morgana heeft gezien, maakt hier een goede kans er een waar te nemen. Sidi Bou Said is een pittoreske plaats niet ver van de hoofdstad Tunis, die onder meer kunstzinnige mensen aantrekt.

Externe links

Ontdektunesie.nl Tunesisch Verkeersbureau

Zie ook

Land | Tunesië