Een superscript is een teken dat boven de normale schrijfhoogte wordt geplaatst.

• In een formule om een kwadraat of een andere macht aan te duiden, bijvoorbeeld:
  • E=mc² (uit Einsteins relativiteitstheorie)
  • 3⁷ = 2187
• In de beschrijving van subatomaire deeltjes om de elektrische lading aan te duiden, bijvoorbeeld:
  • De pionen π⁺, π^– en π⁰ (positief, negatief resp. neutraal)
  • Het elektron e^– en het positron e⁺
• In de scheikunde om isotopen van elkaar te onderscheiden
  • ¹⁴C is een radioactieve vorm van koolstof
  • ¹²C is de meest voorkomende, stabiele vorm van koolstof
• In de literatuur om een voetnoot¹ aan te geven
  • 1 Een voetnoot is een nader verklarende opmerking of bronvermelding die men niet in de tekst zet omdat de zin dan beter loopt.

Zie ook: subscript, lettertype

Schriftteken

Superscript | Brjóstvísir | Exponentläge