Schumacher (Ferrari) in practice at USGP 2005.jpg
Dit artikel gaat over Ferrari in de Formule 1-competitie.
Geschiedenis
Ferrari debuteert in de Formule 1 in 1950 bij de
Grote Prijs van Italië met een F1 versie van de
Ferrari 125. Ze zijn hiermee het oudste team dat nog steeds actief is in de Formule 1. Veel potten werden er echter nog niet gebroken in het eerste jaar,
Alfa Romeo domineert het hele seizoen. Op
14 juli 1951 breekt
Froilán González op
Silverstone de zegereeks van Alfa en zorgt voor de eerste overwinning van Ferrari. In 1952 wint
Alberto Ascari zes
Grand Prix achter elkaar en wordt Ascari de eerste wereldkampioen in een Ferrari. Een jaar later is hij opnieuw de beste coureur en wint hij vijf races. Hierna neemt de overmacht van Ferrari tijdelijk af.
In 1956 gaat Ferrari samenwerken met Lancia. Het heeft direct resultaat, want Juan Manuel Fangio wordt onmiddellijk wereldkampioen. Omdat Fangio niet goed met Enzo Ferrari kan opschieten, vertrekt hij na één seizoen. Ferrari beleeft een rampjaar en behaalt geen enkele zege. In 1958 wordt alles weer goed gemaakt. Met slechts één overwinning, maar met vijf tweede plaatsen wordt Mike Hawthorn zeer verrassend de derde wereldkampioen voor Ferrari. In de volgende twee jaren zijn er nog wat kleine successen te vieren, maar geen kampioenschappen meer.
In 1961 behaalt Ferrari voor het eerst de constructeurstitel. De titel bij de coureurs lijkt naar de Ferrari-coureur Wolfgang von Trips te gaan, maar in Monza verongelukt hij dodelijk en zijn teamgenoot Phil Hill wordt wereldkampioen. Het seizoen daarna is een slecht seizoen voor Ferrari. Een tweede plaats voor Hill in Monaco is het beste resultaat. In 1963 haalt John Surtees de enige zege voor Ferrari, het jaar daar op wordt Surtees wereldkampioen.
Jean_Alesi_Ferrari_1995.jpg
In 1968 verkocht de stichter, Enzo Ferrari, 90% van zijn personenwagenzaak en 50% van de Scuderia Ferrari aan
Fiat. In dat jaar zorgde de Belg
Jacky Ickx voor de enige overwinning van het team. In 1970 won Jacky Ickx in zijn Ferrari nog drie Grote Prijzen en werd tweede in het kampioenschap. Tot
1975 was het echter crisis bij Ferrari: soms was het team gewoon niet competitief genoeg, dan weer misten ze de titel op een haar na. De terugkeer van hun ware kracht kwam in 1975. De drie daaropvolgende jaren won Ferrari de constructeurstitel.
Niki Lauda werd bovendien wereldkampioen in
1975 en
1977. In
1976 was dit waarschijnlijk ook het feit geweest als hij zijn accident op de
Nürburgring niet had gehad. Ferrari eindigde de jaren ’70 in stijl.
Jody Scheckter werd wereldkampioen en het rode team won ook de constructeurstitel. Het zouden de laatste titels voor lang zijn.
In
1996 arriveerde
Michael Schumacher bij het rode team. Vanaf dan begon het team terug op te leven. In
1997 was Ferrari dicht bij de rijderstitel maar uiteindelijk ging
Williams er samen met
Jacques Villeneuve mee lopen. Het volgende jaar kon Schumacher wereldkampioen worden tot de laatste race, maar weer liep het mis.
In
1998 kwam Luca Badoer bij het team die vanaf dat moment testrijder is geworden bij het team van ferrari, alleen in het jaar
1999 racede hij een seizoen voor het team van
Minardi maar daarna bleef hij testen voor Ferrari.
In
1999 brak de zevenvoudige wereldkampioen zijn been in de Grand Prix op
Silverstone. Hij kon geen rol van betekenis meer spelen in het wereldkampioenschap. Teamgenoot
Eddie Irvine greep net naast de titel. Ferrari veroverde wel sinds lang opnieuw de constructeurstitel.
2000 was het einde van de 21-jarige lijdensweg van de Scuderia: Schumacher won zijn 3de rijderstitel. Het volgende jaar was nog beter voor Ferrari.
Williams was snel en
McLaren constant, maar Ferrari was het beiden nog meer… goed voor twee titels. In
2002 zorgde de uitermate dominante F2002 bolide dat Ferrari 15 van de 17 races kon winnen, waarvan Michael Schumacher er 11 behaalde, goed voor zijn 5de wereldtitel. Aanvankelijk leek
2003 niet zo succesvol te worden maar uiteindelijk slaagde Ferrari er toch in zowel de rijderstitel als de constructeurstitel te bemachtigen.
2004 was opnieuw “makkelijk” voor het Italiaanse team: Schumacher zorgde voor 13 overwinningen en de rijderstitel. In
2005 belandde het rode team opnieuw in een diepe put. Het Italiaanse team kon slechts 1 Grand Prix winnen: de farce-race van
Indianapolis waar slechts 6 wagens aan de start kwamen. In 2005 heeft het team het seizoen afgesloten op een 3de plaats. In 2006 zijn Michael Schumacher en
Felipe Massa de vaste piloten van Ferrari.
Records
Ferrari is het oudste en meest succesvolle Formule 1 team en bezit zowat alle belangrijke records:
- meest keer winnaar bij de constructeurs: 14
- meest keer winnaar bij de coureurs: 14
- meest aantal overwinningen: 184
- meest aantal overwinningen in 1 seizoen: 15
- meest aantal podiumplaatsen: 555
- meest aantal podiumplaatsten in 1 seizoen: 29
- meest aantal pole-positions: 181
- hoogste aantal punten: 4266
- hoogste aantal punten in 1 seizoen: 262
- hoogste win percentage: 23% (voor teams met tenminste 10 overwinningen)
Formule 1 | Ferrari
Ферари (отбор) | Ferrari (Rennteam) | Scuderia Ferrari | Scuderia Ferrari | Scuderia Ferrari | Scuderia Ferrari | Scuderia Ferrari | Scuderia Ferrari Marlboro S.p.A. | Scuderia Ferrari | スクーデリア・フェラーリ | Scuderia Ferrari | Scuderia Ferrari | Феррари (команда Формулы-1) | Moštvo Ferrari | Ferrari