Scheelzien

Scheelzien, loensen, strabisme, of strabismus is een oogafwijking waarbij de ogen niet in dezelfde richting kijken. Kenmerkend is dat de externe oogspieren niet genoeg coördinatie bezitten om de blik naar één punt in de ruimte te brengen.

Oorzaak

De oorzaak van strabismus kan een afwijking zijn in een van de ogen b.v. bijziendheid of verziendheid, waardoor het voor de hersenen onmogelijk wordt de twee verschillende beelden te fuseren of samen te brengen.

Risico’s

Als de afwijking aangeboren is kan er ook amblyopie (een lui oog) of amblyopia ontstaan.

Behandelingen

Scheelzien is een medisch probleem dat moeilijk te behandelen is. Als sprake is van loensen op jonge leeftijd wordt er vaak voor gekozen om het dominantste oog af te dekken. Hierdoor wordt het amblyopische oog en het corresponderende visuele hersengebied gestimuleerd zodat het niet geheel in onbruik raakt.

Is er ook sprake van verziendheid dan wordt er vaak voor gekozen voor een bril met plusglazen. Cosmetisch gezien is het het scheelzien dan vaak gecorrigeerd.

Zwaardere vormen, of gevallen waarbij de behandeling lang na het intreden van de afwijking plaatsvindt, worden soms behandeld door middel van een chirurgische ingreep. Bij dergelijke operaties worden de externe oogspieren verlengd of verkort. Dit soort operaties hebben in het algemeen alleen een cosmetisch doel en resultaat. Gekozen kan ook worden voor oogtherapie en/of brillenglazen. Als er sprake is van verzienheid kan het scheelzien cosmetisch worden gecorrigeerd door een bril.

Op alternatief gebied bestaat ook nog de Batesmethode. De Batesmethode wordt door de reguliere oogheelkunde verworpen. Toch zijn er mensen die zeggen baat te hebben met de methode.

Latent scheelzien

Bij sommige personen vindt het scheelkijken alleen plaats in bijzondere omstandigheden, bijvoorbeeld bij moeheid of stress. In dit geval spreekt men van latent scheelzien.

Wikibook

Perfect Sight Without Glasses, chapter 21 and 22, squint and amblyopia, author W.H. Bates.

Zie ook