Russisch

Het Russisch (русский язык, ) is één van de grootste talen ter wereld en de grootste cultuurtaal in Europa. Het Russisch behoort tot de Indo-Europese taalfamilie. Binnen deze taalfamilie behoort het tot de Slavische talen. Het Russisch vormt samen met het Oekraïens en het Wit-Russisch de Oost-Slavische taalgroep.

Status en geografische verspreiding

Het Russisch is de officiële taal van de Russische Federatie en één van de werktalen van de VN. Naast het Russisch wordt in Rusland nog een honderdtal andere talen gesproken, waaronder Tsjetsjeens, Tataars, Kirgizisch, Basjkiers. In de Sovjet-Unie werd het Russisch als lingua franca gebruikt; in sommige voormalige Sovjetrepublieken heeft de taal die status nog altijd, zij het in mindere mate.

Russisch wordt in Europa o.a. gesproken in Estland (naast Estisch), Georgië (naast Georgisch, Abchazisch, Ossetisch, Armeens en Turks), Letland (naast Lets), Litouwen (samen met Litouws en Pools), Moldavië (naast Roemeens, Oekraïens, Bulgaars, Turks en Gagaoezisch), Oekraïne (naast Oekraïens, Krim-Tataars, Gagaoezisch, Roemeens, Hongaars, Bulgaars, Pools, Duits, Sloveens, Wit-Russisch en Grieks) en Wit-Rusland (naast Wit-Russisch, Oekraïens en Pools).

SlovoOPolkuIgoreve.png, een van de oudst bekende literaire teksten]]

Geschiedenis

Men veronderstelt dat in het tweede millennium voor Chr. binnen de Indo-Europese taalfamilie het Protoslavische dialect ontstond, dat zich los had gemaakt uit de Balto-Slavische groep. In het eerste millennium na Chr. heeft het Protoslavisch zich getransformeerd in het Oerslavisch. In de 6e-7e eeuw viel de taal uiteen in drie groepen dialecten: de Oost-Slavische, de West-Slavische en de Zuid-Slavische groep. Uit de Oost-Slavische dialecten ontstonden in de 14e-15e eeuw het Russisch (Grootrussisch), het Oekraïens (Kleinrussisch) en het Wit-Russisch. In de 16e-17e eeuw ontstonden er Noord- en Zuid-Russische dialecten en Middelgrootrussische overgangsdialecten.

De oudste schriftelijke bronnen in de geschiedenis van het Russisch zijn de Codex van Novgorod (eerste kwart 11de eeuw), het Ostromir-evangelie (1056/57) in het Kerkslavisch en korte brieven op berkenbast (vanaf de 11de eeuw) in Oudnovgorods dialect. In de middeleeuwen werd de discrepantie tussen geschreven en gesproken taal steeds groter, doordat men in de literatuur gebruik bleef maken van een archaïsch Russisch dat sterk leunde op het Kerkslavisch, terwijl de gesproken taal zich verder ontwikkelde. Het autobiografische "Leven" van aartspriester Avvakoem Petrov uit de tweede helft van de 17e eeuw was geschreven in de gesproken volkstaal en daarmee het eerste werk van de moderne Russische literatuur.

Russisch wereldwijd

Michail Lomonosov legde de grondslag voor het moderne Russisch in de tweede helft van de 18e eeuw; Nikolaj Karamzin schiep eind 18e eeuw de literaire norm waarop Aleksandr Poesjkin verder kon bouwen. De hedendaagse Russische literaire taal is rond 1800 ontstaan op basis van het Moskouse dialect.

In het Russisch kan men veel leenwoorden vinden uit het Frans, Duits, Latijn en uit Turkse talen, waaronder het Tataars. Het Russisch heeft een grote invloed ondergaan van het Kerkslavisch, wat ertoe geleid heeft dat er nog steeds veel zgn. Kerkslavismen in het moderne Russisch kunnen worden gevonden.

Kenmerken

Alfabet

Het Russisch maakt gebruik van een variant van het cyrillische alfabet, dat in zijn huidige vorm bestaat sinds 1918, toen het alfabet werd hervormd en enkele lettertekens zijn afgeschaft. De laatste grote spellingshervorming is doorgevoerd in 1956. Het huidige Russische cyrillische alfabet telt 33 letters:

А а	Б б	В в	Г г	Д д	Е е	Ё ё	Ж ж	З з	И и	Й й
К к	Л л	М м	Н н	О о	П п	Р р	С с	Т т	У у	Ф ф
Х х	Ц ц	Ч ч	Ш ш	Щ щ	Ъ ъ	Ы ы	Ь ь	Э э	Ю ю	Я я

Fonetiek en fonologie

Het Russische klanksysteem kent vijf klinkers en zesendertig medeklinkers. Het Russische klanksysteem heeft twee kenmerkende eigenschappen: vocaalreductie en een fonologische oppositie tussen "harde" en "zachte" medeklinkers.

Harde en zachte medeklinkers

De meeste medeklinkers komen voor in een zg. harde en zachte (gepalataliseerde) variant. Het verschil tussen hard en zacht is betekenisonderscheidend en weerspiegelt zich in de spelling. Bij de uitspraak van een gepalataliseerde medeklinker beweegt de tong zich richting het harde verhemelte (palatum), waardoor een lichte j-klank te horen is. Zo klinkt de zachte n zoals de nj (ɲ) in het Nederlandse woord "oranje".

Vocaalreductie

De beklemtoonde lettergreep wordt halflang uitgesproken, de onbeklemtoonde lettergrepen kort. Het woordaccent heeft in het Russisch grote gevolgen voor de uitspraak; dit verschijnsel wordt vocaalreductie genoemd. Door vocaalreductie valt een aantal klinkers buiten de klemtoon samen en worden ze minder geprononceerd, "doffer" uitgesproken. Reductie treedt na harde medeklinkers op bij de /o/ en de /a/ (die samenvallen tot of [ə); na zachte medeklinkers vallen /e/, /a/ en /i/ samen tot een korte i. De /u/ en de y kennen geen reductie.

Hoe verder een klinker van de beklemtoonde lettergreep af staat, hoe meer hij onderhevig is aan reductie, klinkers ná de klemtoon worden meestal volledig gereduceerd. Zo wordt een onbeklemtoonde o uitgesproken als als hij vlak voor de beklemtoonde lettergreep staat; staat hij verder weg, klinkt hij als ^*," target="_blank" >вóдка ("wodka") als ^*.

Stemhebbende en stemloze medeklinkers

Net als in het Nederlands worden stemhebbende medeklinkers aan het einde van een woord stemloos; een woord als хлеб (chleb, "brood") klinkt daardoor als chlep, юг (joeg, "het zuiden") als joek.

Als een stemhebbende en een stemloze medeklinker botsen treedt er zg. regressieve assimilatie op (regressief = van achter naar voren). Dit wil zeggen dat de gehele cluster ofwel stemhebbend wordt, ofwel stemloos, bepaald door de laatste medeklinker. Onder de sectie vocaalreductie hierboven zijn hiervan al twee voorbeelden te vinden: dk (stemhebbend-stemloos) wordt (stemloos) in водка, vt wordt sb (stemloos-stemhebbend) als [zb" target="_blank" >^* (stemhebbend) uitgesproken wordt, en отзыв (o.a. "reactie"), waarin tz tot dz geassimileerd wordt.

Grammatica

Het Russisch is een taal die een hoge mate van flexie kent; dit betekent dat woorden veranderen al naar gelang hun grammaticale functie in de zin. Hierbij vervullen de naamvallen een sleutelrol. Het hedendaagse Russisch kent zes naamvallen: nominatief, genitief, datief, accusatief, instrumentalis en prepositionalis/locatief. Het Russisch kent drie woordgeslachten: mannelijk, vrouwelijk en onzijdig, die in de regel morfologisch gemarkeerd zijn. In de verbuiging wordt onderscheid gemaakt tussen de geslachten en tussen enkelvoud en meervoud, wat resulteert een groot aantal uitgangen. Het Russisch heeft geen lidwoorden.

Het Russische werkwoord kent drie tijden: de tegenwoordige, verleden en toekomende tijd. De tegenwoordige en toekomende tijd worden verbogen naar persoon (1e, 2e, 3e) en getal; in de verleden tijd wordt onderscheid gemaakt tussen mannelijk, vrouwelijk, onzijdig en meervoud. Er zijn twee typen vervoegingen, hoewel binnen deze hoofdtypen afzonderlijke vervoegingen zijn aan te wijzen. Het moeilijkste onderdeel van de Russische grammatica is het zg. aspect. Men onderscheidt het imperfectieve en perfectieve aspect. De meeste werkwoorden bestaan in twee varianten, een imperfectieve en een perfectieve vorm, die samen een aspectpaar worden genoemd. Het imperfectieve aspect beziet de handeling op zich, het perfectieve aspect beziet de handeling in een context van situatiewisseling of resultaat. Ter illustratie: het werkwoord "openen" bestaat in twee vormen otkryvat' (imperfectief) en otkryt' (perfectief). In de zin "Ja dolgo otkryval dver', no ne otkryl jejo" ("Ik was lang bezig de deur te openen maar heb haar niet geopend") wordt voor de handeling van het openen het imperfectieve werkwoord gebruikt en voor het aangeven van het uitblijven van resultaat - het perfectieve werkwoord.

Het Russisch is een SVO-taal, hoewel de woordvolgorde niet strikt vastligt. Het Russisch gebruikt de woordvolgorde om informatie binnen de zin hiërarchisch te structureren; dit wordt abusievelijk vaak aangezien voor een vrijere woordvolgorde.

Het woordaccent in het Russisch kent geen vaste regels en is vaak onvoorspelbaar; het kan binnen een verbuiging of vervoeging verspringen.

Dialecten

In het Europese deel van Rusland onderscheidt men doorgaans drie dialectgroepen: Noord-, Centraal- en Zuid-Russiche dialecten, waarbij de Centraal-Russische dialecten als overgangsdialecten worden beschouwd omdat deze zowel Noord- als Zuid-Russische elementen bevatten. Hoewel het areaal van deze dialecten enorme afmetingen heeft, zijn de verschillen met het Standaardrussisch (de Moskouse norm) niet dusdanig, dat dialectsprekers onverstaanbaar zijn voor iemand uit Moskou. In dit opzicht zijn de verschillen niet zo groot als in het Nederlandse taalgebied, waar velen moeite hebben om bijv. Gronings of West-Vlaams dialect te verstaan. Als gevolg van unificatie door het onderwijs in de Sovjetperiode en de trek naar de steden is er bij veel dialecten een zeker verval ingetreden; de jongste generatie spreekt vaak geen zuiver dialect meer, maar Standaardrussisch met dialectelementen of met een dialectsubstraat. Vooral op het gebied van uitspraak en intonatie bestaan er aanzienlijke verschillen ten opzichte van de Russische standaardtaal.

Noord-Russische dialecten

Ten noordoosten van de lijn Ladogameer-Novgorod-Jaroslavl treft men dialecten aan die als belangsrijkste kenmerk okanje (оканье - "o zeggen") hebben: de onbeklemtoonde o wordt niet gereduceerd, maar uitgesproken als ^* (zie de sectie vocaalreductie). Voorts zijn kenmerkend een gutturale g en een harde t in de uitgang van de derde persoon (enkelvoud en meervoud) van het werkwoord (overeenkomend met de standaardtaal). Onder de Noord-Russische dialecten onderscheidt men de volgende subgroepen: de dialectengroep van Ladoga en Tichvin, van Kostroma, van Vologda, van Onega en van Belozersk.

Tot ongeveer 1950 weken de Noord-Russische dialecten ook qua lexicon sterk af van wat men elders in Rusland sprak. Door de geïsoleerde ligging van veel streken hadden met name deze dialecten veel archaïsmen behouden. De dialecten die in de Oeral gesproken worden kunnen ook tot de Noord-Russische groep worden gerekend.

Centraal-Russische dialecten

De noordelijke grens van hun areaal loopt van Sint-Petersburg via Novgorod en Ivanovo tot Nizjni Novgorod en Tsjeboksary, de zuidelijke grens loopt van Velikije Loeki via Moskou tot Penza. Deze dialecten zijn overgangsdialecten. In het westen wordt een onbeklemtoonde o als uitgesproken, in het westen als een [a; dit verschijnsel wordt akanje (аканье - "a zeggen") genoemd. Men onderscheidt de volgende subgroepen: West-Centraal-Russisch van Pskov, West-Centraalrussisch van Novgorod, Oost-Centraal-Russisch van Moskou en omstreken, Oost-Centraal-Russisch van Jegorevsk en omgeving, Oost-Centraal-Russisch van Temnikov en omgeving en Oost-Centraal-Russisch van het gebied rond Vladimir tot aan de Wolga.

Zuid-Russische dialecten

De areaalgrens van deze dialecten ligt ten zuiden van Velikije Loeki en loopt via Rjazan tot Tambov. In deze dialecten wordt de onbeklemtoonde a als een ^* uitgesproken, kent men een fricatieve g en een zachte t in de derde persoon van het werkwoord, waar de standaardtaal een harde t heeft. Binnen deze groep zijn er drie subgroepen: de dialectengroep van Rjazan, van het Dnjepr-gebied en van Oskol.

Werkelijk afwijkende vormen van het Russisch vindt men vooral onder andere etnische groepen in de voormalige Sovjet-Unie. Tijdens het keizerrijk werd er vanuit Moskou een agressieve russificatiepolitiek gevoerd, die in de Sovjettijd bij tijd en wijle werd voortgezet. Hierdoor is het Russisch veel te horen in met name de steden en onder de hoogopgeleide bevolking. Met de Slavische zustertalen het Wit-Russisch en het Oekraïens vormde het Russisch de mengtalen Trasjanka resp. Soerzjyk.

Wisselwerking met het Nederlands

Nederlands en Duits in de Russische taal

Door de interesse van tsaar Peter de Grote in de Nederlandse scheepvaart zijn er meerdere Nederlandse woorden (scheepvaarttermen) in het Russisch beland:

sluis - шлюз
snoer - шнур
steven - штевень
kabeltouw - кабельтов
kiel - киль
ruim - трюм
kajuit - каюта
noord - норд
zuid - зюйд
oost - ост
west - вест
schipper - шкипер
mast - мачта
vlaggestok - флагшток
vlag - флаг
wimpel - вымпел
bootsman - боцман
matroos - матрос

Ook is er een aantal Duitse woorden in de Russische taal terechtgekomen:

Schlagbaum - шлагбаум
Rucksack - рюкзак
Butterbrot (Duits: boterham) - бутерброд
Perückenmacher (Duits: pruikenmaker) - парикмахер (kapper)

Russische woorden in het Nederlands

Er zijn ook enkele Russische woorden in het Nederlands terecht gekomen. Dit betreft voornamelijk woorden die op typisch Russische zaken betrekking hebben, maar niet uitsluitend:

Zie ook

Mat (obscene volkstaal van het Russisch)

Externe links

multitran: Russisch<->Nederlands woordenboek online - met alternatieve schrijfwijzen
Kennis van het Russisch in de Europese Unie