Een postpartumdepressie is een vorm van depressie die optreedt bij vrouwen die recent bevallen zijn. Ook wordt de (enigszins onjuiste) term postnatale depressie gebruikt.

De symptomen lopen in intensiteit en duur uiteen. In lichte gevallen heeft de vrouw last van verdriet en huilbuien, angst, prikkelbaarheid, wisselende stemmingen en vermoeidheid. Meestal zijn de symptomen binnen twee weken na de bevalling verdwenen.

In ernstiger gevallen zijn de symptomen ingrijpender en langer van duur. Het kan van een paar maanden zelfs oplopen tot een paar jaar. Naast angst en verdriet kunnen ook schuldgevoelens en verlies van eigenwaarde optreden. De vrouw heeft weinig energie en interesse (soms zelfs in het kind) en is overgevoelig voor kleine irritaties. Er kunnen ook eet- en slaapproblemen ontstaan.

Een postpartumdepressie kan zelfs psychotische vormen aannemen en wordt dan ook postpartumpsychose genoemd. De vrouw krijgt last van hallucinaties en wanen of andere denkstoornissen. Ze kan zeer agressief worden en een gevaar vormen voor zichzelf of haar kind. In deze gevallen is ziekenhuisopname doorgaans noodzakelijk. Sommige vrouwen ontwikkelen een angst voor de dood of krijgen suïcidale gedachten.

Over het algemeen is de oorzaak van een postpartumdepressie te zoeken in de veranderde hormoonhuishouding tijdens de zwangerschap en na de bevalling. Er kunnen echter ook sociale of psychische oorzaken zijn (bijvoorbeeld als het kind niet gewenst is, zorgen over de opvoeding, relatieproblemen, te hoge verwachtingen etc.). Vrouwen die vóór de bevalling al depressieve verschijnselen hebben gehad, zijn vatbaarder voor postpartumdepressie.

Externe Links

• PostnataleDepressie
• Een behandeling van postpartumdepressie

Postpartale Stimmungskrisen | Postpartum depression | Dépression post-natale | Depressão pós-parto | 产后抑郁症