Orthodontie

Orthodontie is een specialisme in de tandheelkunde dat zich bezighoudt met het optimaliseren van de stand van tanden in de kaken door middel van beugels. De term orthodontie komt van de oud-Griekse woorden orthos (recht) en odontos (tand).

We zien in het dagelijks leven de uitingen ervan door de beugelbekkies waarbij via haakjes en elastiekjes permanente trek- en drukkrachten op de gebitsdelen wordt uitgeoefend tot de gewenste stand is bereikt. Hierbij moet in jaren gedacht en gerekend worden. Tijdens de behandeling moet de patiënt de beugel meestal dag en nacht dragen (actieve behandelingsperiode). Tijdens deze periode is regelmatige controle en/of bijstelling van de beugel noodzakelijk. Daarna wordt de beugel vaak alleen nog 's nachts gedragen (retentieperiode). Deze laatste periode is ervoor bedoeld om de tanden en kiezen na de behandeling zo goed mogelijk in de gecorrigeerde stand vast te laten groeien. Tegenwoordig worden er echter ook vaak kleine metalen draadjes (spalkjes) achter de tanden geplaatst om het gebit na een beugelbehandeling in de goede stand vast te houden.

Wanneer het om een beugel gaat die in de mond gedragen wordt, dan spreekt men van een intra-oraal apparaat. Deze kan vast (vaste beugel) of uitneembaar (losse beugel) zijn. Wanneer de beugel buiten de mond loopt spreekt men van een extra-oraal apparaat (buitenbeugel). De meest bekende buitenbeugel is de zogenaamde nekbeugel. De keuze van de beugel bepaalt de orthodontist op grond van onderzoek van de patiënt, gebitsmodellen, foto's en röntgenfoto's. Ook worden er röntgenfoto's van het hoofd gemaakt, waaraan allerlei metingen worden verricht (cefalometrie).

Orthodontie heeft een rijke geschiedenis. De Etrusken, een volk dat voor de Romeinen van de 8e tot de 4e eeuw voor Christus in midden-Italië leefde, maakten al beugels die van goud waren gemaakt. De Parijse tandarts Pierre Fauchard geeft in 1728 voor het eerst een beschrijving van een vastzittende beugel. In de Verenigde Staten bestaat orthodontie al sinds 1900 als specialisme. De uitneembare blokbeugel - activator is de officiële term voor deze beugel - is in 1902 door de bekende Franse mondarts Pierre Robin voor het eerst beschreven. Destijds werd deze beugel niet van plastic maar van rubber uitgevoerd. In 1911 is door de Amerikaanse orthodontist Edward Angle de voorloper geïntroduceerd van de tegenwoordig veel toegepaste vaste beugel, waarbij slotjes op de tanden en kiezen vastgemaakt zijn.

In Nederland is orthodontie in 1953 officieel erkend als specialisme. De fulltime specialistenopleiding na de tandheelkunde studie duurt 4 jaar en kan aan de universiteiten in Amsterdam, Groningen en Nijmegen worden gevolgd. De titel orthodontist is beschermd.

Een orthodontische behandeling wordt niet altijd vergoed door de zorgverzekeraars.

Externe link

Website van de Nederlandse Vereniging van Orthodontisten

Tandheelkunde

Gourt Home::Gourt :: Orthodontie

Externe link