Onthoofding is het scheiden van iemands hoofd van de rest van het lichaam. Het is al eeuwenlang een methode om de doodstraf ten uitvoer te brengen.

In de Middeleeuwen was onthoofding vooral een straf voor veroordeelden van (half-)adellijke afkomst. Wanneer het zwaard of de bijl scherp was en de beul goed, werd het onthoofden als een snelle en pijnloze manier om te sterven gezien. Het kan ca. 10 seconden duren voordat een onthoofd iemand het bewustzijn verliest.

Vaak werd na de onthoofding het hoofd van de veroordeelde nog enige tijd op een paal gezet als waarschuwing voor de medemens.

Vlak voor de Franse Revolutie deed de guillotine haar intrede. De guillotine werd tijdens en na de revolutie de enige methode waarmee in Frankrijk de doodstraf werd voltrokken. De guillotine was snel, waardoor het lijden voor de veroordeelde beperkt werd en grote aantallen mensen kort na elkaar gedood konden worden.

In de huidige tijd wordt onthoofding nog in enkele islamitische landen toegepast. Vooral in Saoedi-Arabië is het nog een gebruikelijke manier van het voltrekken van een doodvonnis. Onthoofding is ook een middel dat door het Iraaks verzet cq. terroristen wordt gebruikt bij het doden van gevangen genomen buitenlanders en Irakezen die met de Amerikanen hebben samengewerkt. Filmpjes van onthoofdingen worden via internet verspreid.

zie ook:

• stroomonthoofding (bij rivier)

Doodstraf

Halshugning | Enthauptung | Decapitation | Decapitación | سر بریدن | Mestaus | Décapitation | עריפת ראש | Decapitazione | 斬首刑 | 참수 | Halshogging | Ścięcie (kara) | Decapitação | Обезглавливание | Halshuggning | 斬首