Olympische Zomerspelen 1984

Spelen van de XXIIIe Olympiade
Olympic rings.svg

Deelnemende landen	140
Deelnemende atleten	6797 (1.567 vrouwen, 5230 mannen)
Evenementen	221 in 23 sporten
Openingsceremonie	28 juli, 1984
Sluitingsceremonie	12 augustus, 1984
Officiële opening door	President Ronald Reagan
Atleteneed	Edwin Moses (atletiek)
Juryeed	Sharon Webber (gymnastiek)
Olympische vlam	Rafer Johnson (atletiek)

De Olympische Zomerspelen van de XXIIIe Olympiade werden in 1984 gehouden in Los Angeles, Verenigde Staten. Er waren geen andere steden die zich kandidaat hadden gesteld om deze Spelen te organiseren.

Op voorhand was men beducht voor de Spelen in deze grootstad. Men vreesde dat de organisatie van de Spelen wel eens zou kunnen spaak lopen doordat die in een uitdeinende grootstad van meer dan twaalf miljoen inwoners werd gehouden. Bovendien hield men er ook rekening mee dat smog een bedreiging zou kunnen vormen voor de prestaties van de atleten.

De Russische boycot

In een reactie op de boycot geleid door Amerika van de Spelen in Moskou werden deze Spelen geboycot door een aantal landen uit het Oostblok, waaronder de Sovjet-Unie, Oost-Duitsland en Cuba.
Als reden voor de boycot haalde de Sovjet-Unie de onveiligheid van de grootstad, de luchtvervuiling en de niet-geoorloofde deelname van beroepsvoetballers in het Olympisch voetbaltornooi aan.
De meeste satellietstaten volgen het Russische voorbeeld. Roemenië nam echter wel deel, waarschijnlijk in een poging om zijn autonomie ten overstaan van Moskou te bevestigen.
Ook de Volksrepubliek China nam deel aan de Spelen van Los Angeles.

Hoogtepunten

Voor het eerst werden de spelen niet georganiseerd door een stadsbestuur maar door een consortium van zakenlieden. De toenmalige burgemeester van Los Angeles, Tom Bradley had immers gezien hoe de Spelen van Montreal waren uitgedraaid op een financieel fiasco. De zakenman Peter Ueberroth werd deze taak opgedragen en hij slaagde hier wonderwel in. Door een toename van de commercie werden deze Spelen financieel gezien zeer succesvol: er werd een winst gemaakt van meer dan 200 miljoen dollar. Vele sportaccommodaties en stadions werden gefinancierd met hulp van de commercie. Zo werd de bouw van het zwemstadion betaald door McDonald's en werd de accommodatie voor het wielrennen bekostigd door de firma 7-Eleven. De "officiële" snack van de Spelen was Snickers.
Tijdens de openingsceremonie in het Memorial Coliseum, die in ware Hollywoodstijl werd uitgevoerd, was de referentie aan Jesse Owens meer dan duidelijk: de kleindochter van Owens, Georgina Hemphill, droeg de Olympische vlam het stadion binnen en gaf haar door aan de voormalige tienkamper Rafer Johnson. Memorbel is ook de aankomst van Bill Suitor die met een soort jetpack via het dak van het stadion kwam binnengevlogen.
Carl Lewis wist de prestatie van Jesse Owens te evenaren door vier gouden medailles te winnen, net als Owens tijdens de Spelen van 1936. Lewis was zeker geen onbekende. Het jaar voor de Spelen had hij op de wereldkampioenschappen te Helsinki drie titels veroverd. Op de Spelen won Lewis de 100 m in 9.99, het verspringen met 8 m 54 (zijn enige geldige sprong), de 200m en de 4 x 100 met een nieuw wereldrecord voor de Amerikaanse ploeg: 37.83.
De Amerikaan Edwin Moses haalde op de 800 m zijn vijfhonderste overwinning op rij en zijn derde Olympische titel.
In het zwemmen rijfden de Amerikanen de meeste medailles binnen. Slechts enkele malen werd die dominantie doorbroken. De Duitser Michael Gross, bijgenaamd "de Albatros van Offenbach", won tweemaal goud. Hij won de 100 m vlinderslag in een nieuwe wereldrecordtijd (53.08) en de 200 m vrije slag, eveneens met een nieuw wereldrecord (1.47.44). Hij won ook nog zilver op de 200 m vlinderslag en de 4 x 200 m vrije slag, waarbij hij als laatste zwemmer slechts op vier hondersten van de uiteindelijke winnaars, de Amerikaanse ploeg, eindigde. Op de 200 m schoolslag wint de Amerikaan Victor Davis in een nieuw wereldrecord.
Een compromis waarbij de Republiek China (Taiwan) deelnam onder de naam "Chinees Taipei", maakte het mogelijk dat de Volksrepubliek China voor het eerst kon deelnemen aan de Spelen onder de naam "China".
Voor het eerst stond de marathon ook voor de vrouwen op het programma. Joan Benoit (VS) won met overmacht, maar de meeste aandacht ging achteraf naar de Zwitserse Gabrielle Andersen. Zij had tijdens de race niet voldoende gedronken en leed aan uitdrogingsverschijnselen en was totaal uitgeput. Toen zij over de finishlijn kwam zij nauwelijks nog vooruit en maakte zij spastische bewegingen.
In het turnen bij de vrouwen won voor het eerst een Amerikaanse de meerkamp. Mary Lou Retton, de lievelinge van het publiek, won na een verbeten strijd met de Roemeense Ekatarina Szabo.
Nawal El Moutawakel was de eerste vrouwelijke olympisch kampioen uit haar land Marokko en zelfs uit een islamitisch land.
Synchroonzwemmen, ritmische gymnastiek en windsurfen maken hun debut op de Spelen. Ook de marathon voor vrouwen (gewonnen door de Amerikaanse Joan Benoit) stond voor het eerst op het programma.
Tennis en honkbal stonden op het programma als demonstratiesport.
De Britse roeier Steve Redgrave wint zijn eerste olympische titel van de in totaal vijf die hij zal winnen op vijf verschillende Spelen.

Nederlandse prestaties

Ria Stalman behaalt bij haar laatste poging de olympische titel bij het discuswerpen.
De titel bij het windsurfen gaat na een spannende wedstrijd naar Stephan van de Berg.
In het zwembad zegevieren Jolanda de Rover en Petra van Staveren op respectievelijk de 200 meter rugslag en de 100 meter schoolslag.
Na een moeizame start van het toernooi winnen de hockeysters de allereerste olympische titel in het vrouwenhockey.
Arnold Vanderlyde wint een zwaarbevochten bronzen medaille in het boksen.

Nederlandse medailles

Winnaar	Onderdeel
Goud (5)
Dames hockeyers	hockey
Stephan van den Berg	windsurfen
Jolanda de Rover	zwemmen, 200m rugslag
Ria Stalman	atletiek, discuswerpen
Petra van Staveren	zwemmen, 100m schoolslag
Zilver (2)
Dames estafetteploeg	zwemmen, 4 x 100m vrije slag
Greet en Nicolette Hellemans	roeien, dubbel-twee
Brons (6)
Dames 8 roeiploeg	roeien
Annemiek Derckx	kanovaren
Jolanda de Rover	zwemmen, 100m rugslag
Arnold Vanderlyde	boksen, zwaargewicht
Annemarie Verstappen	zwemmen, 100m vrije slag
Annemarie Verstappen	zwemmen, 200m vrije slag

Belgische prestaties

De grootste verrassing in Los Angeles was de gouden medaille van de Antwerpse wielrenner Roger Ilegems, die gecoacht werd door Patrick Sercu, in de puntenkoers.
België haalde in Los Angeles ook zijn eerste medaille in het zwemmen dankzij Ingrid Lempereur die brons haalde op de 200 m schoolslag.
Het roeien leverde België twee medailles op. Zilver was er voor het duo Dirk Croix en Pierre-Marie Deloof in de dubbeltwee, nadat ze slechts in de laatste 200 meter werden gepasseerd door de Amerikaanse boot. In de skiff bij de vrouwen haalde Ann Haesebrouck de bronzen plak.

Belgische medailles

Winnaar	Onderdeel
Goud (1)
Roger Ilegems	wielrennen, puntenwedstrijd
Zilver (1)
Heren roeiteam	roeien, dubbeltwee
Brons (2)
Ingrid Lempereur	zwemmen, 200 m schoolslag
Ann Haesebrouck	roeien, skiff

Disciplines

Tijdens de Olympische Zomerspelen van 1984 werd er gesport in 26 disciplines binnen in totaal 21 sporten:

Verder waren er 2 demonstratiesporten:

Medaillespiegel

Zie de Olympische Zomerspelen 1984/medaillespiegel voor een volledige weergave.

Positie	Land	Goud	Zilver	Brons	Totaal
1	Flag of the United States.svg Verenigde Staten	83	61	30	174
2	Romania flag 1947-1989.png Roemenië	20	16	17	53
3	Flag of Germany.svg West-Duitsland	17	19	23	59
4	Flag of the People's Republic of China.svg China	15	8	9	32
5	Flag of Italy.svg Italië	14	6	12	32
6	Flag of Canada.svg Canada	10	18	16	44
7	Flag of Japan.svg Japan	10	8	14	32
8	NieuwZeelandVlag.png Nieuw-Zeeland	8	1	2	11
9	Vlagjoegoslavie.png Joegoslavië	7	4	7	18
10	Flag of South Korea.svg Zuid-Korea	6	6	7	19
13	Nederland vlag groot.png Nederland (NL)	5	2	6	13
21	Flag of Belgium.svg België (BE)	1	1	2	4

Externe links

Olympische Zomerspelen 1984 | Sport in de Verenigde Staten

Gourt Home::Gourt :: Olympische Zomerspelen 1984