Olympische Spelen

Olympic rings.svg De Olympische Spelen zijn een internationale sportmanifestatie, waarvan twee versies elk om de vier jaar worden gehouden: De Spelen van de Olympiaden en de Olympische Winterspelen. De filosofie achter 'de Spelen' wordt uitgedragen door de 'Olympische Beweging'.

Geschiedenis

De originele Olympische Spelen werden gehouden in de oude Griekse stad Athene bij de berg de Olympus, ter ere van de griekse goden die daar woonden Olympia. Deze stad was sinds de 10e eeuw v. Chr. een religieuze en politieke ontmoetingsplaats. De spelen werden ter ere van de oppergod Zeus gehouden. Sedert 776 v.C. werden de namen van de overwinnaars opgetekend; dit jaartal gold als het begin der Olympiaden en was ook de basis van de Griekse tijdrekening.

Hoewel de spelen oorspronkelijk gehouden werden op de velden voor de tempel, werd er met de groei van de spelen steeds meer gebouwd ten behoeve van de spelen. Uiteindelijk bevond zich in Olympia een stadion dat plaats bood aan 40.000 toeschouwers. De Olympische Spelen die hier elke vier jaar gehouden werden, waren een van de vier Panhelleense Spelen (openbare feesten voor alle grieken van de poleis die dan ook de goden vereerden). Doel van die Olympische Spelen was om jonge mannen hun fysieke kwaliteiten te laten tonen en om de relatie tussen de verschillende Griekse steden te bevorderen.

Langzaam aan kregen de Romeinen het voor het zeggen in Griekenland en werden de spelen minder belangrijk gevonden. Toen het christendom de officiële religie werd van de Romeinen werden de spelen gezien als een Heidens feest. De romeinse keizer Theodosius I verbood de spelen uiteindelijk in 393. Pas 1502 jaar later in 1896 werden de huidige Olympische Spelen ingevoerd door Baron Pierre de Coubertin. Baron Pierre de Coubertin was voor de bevordering van een harmonieuze lichamelijke en geestelijke opvoeding van de jeugd en de versterking van de vriendschapsbanden tussen de volkeren, overtuigd als hij was dat de sportieve krachtmeting edelmoedigheid en ridderlijkheid bij de atleet zou aankweken, alsmede respect voor de prestatie van de tegenstander.

Tempels en gebouwen

Olympia, aan de voet van de beboste Kronosheuvel en begrensd door de rivieren Alfeios en Kladeios, was een heiligdom, het oudste en belangrijkste uit de oudheid. In de zevende eeuw voor onze jaartelling vond men in Olympia nog de graven van Pelops en Hippodameia. Er stond ook nog een zuil die was overgebleven van het paleis van Oinomaos, dat althans volgens de mythologie door een bliksemschicht van de oppergod Zeus was vernield. Gaandeweg rezen één na één monumentale gebouwen uit de grond en het heiligdom werd daarmee steeds belangrijker. Binnen de omheining van dat heiligdom was de Heratempel de mooiste en die van Zeus de belangrijkste. Buiten de muren lagen de verblijven van de priesters, van de gasten, de baden en de worstelschool. Aan het westelijke uiteinde kan het oudste stadion hebben gelegen, maar er is geen spoor van teruggevonden. In de eerste helft van de 5de eeuw voor onze tijdrekening werd een tweede stadion aangelegd, maar het verdween toen men besloot de Zeustempel op te richten.

Het jongste stadion is 212,54 m lang en 28,5 m breed. Het had de vorm van de letter U. Het bood plaats aan 45.000 toeschouwers die voor het merendeel op de grond plaats namen. Zitplaatsen waren voorbehouden aan enkele vooraanstaanden: de hellanodikai of scheidsrechters en aan de priesteres van Demeter. Rondom het stadion waren fonteinen voor de bezoekers.

De Olympische Beweging

De Olympische Beweging bestaat uit het Internationaal Olympisch Comité, de Internationale sportfederaties (I.S.F.), de Nationale Olympische Comités (N.O.C.), de Organisatie Comités voor de Olympische Spelen (O.C.O.G.), de nationale sportassociaties en uiteindelijk de sporters. De Olympische beweging tracht de levensfilosofie van het Olympisme uit te dragen.

Organisatie

Het Internationaal Olympisch Comité (IOC) heeft sinds 16 juli 2001 de Belg Jacques Rogge als voorzitter.

Olympisch Symbool

Olympic rings.svg De olympische beweging gebruikt verscheidene symbolen, het grootste deel beantwoorden aan de ideeën en ideals van Pierre de Coubertin. Het meest bekend is waarschijnlijk de olympische vlag met multikleur vijf, verslonden ringen op een wit gebied. Het zes kleurenwit, Rood, Blauw, Groen, Geel en zwarte daarom werden geselecteerd, omdat de vlag van elk land in de wereld minstens één van deze kleuren tentoonstelt. Verder betekent het aantal ringen de vijf continenten (klassieke tellende methode). De vlag werd geschetst tot 1913 en wordt gaan-gegeten sinds de de zomerspelen 1920 in Antwerpen.

De officiële slogan van de olympische beweging leest citius, altius, fortius (Latijn voor "sneller, meer hoogst, sterker"). Ideals van DE worden Coubertins weerspiegeld het best in olympische Credo opnieuw: "het belangrijkst bij de olympische spelen is niet de overwinning, scheid de participatie, als ook belangrijkst in het leven niet de overwinning, scheid het streven want een doel is. Het belangrijkst is niet, om veroverd te hebben, afzonderlijk goed om gevochten te hebben."

De olympische toorts/de gloed worden aangestoken van historische plaats in Olympia en in een relais dat aan het trefpunt gedragen in werking wordt gesteld. De eerste keer werd aangestoken met de de zomerspelen 1928 in Amsterdam een olympische brand. Er waren nochtans op dat ogenblik geen van beide een toorts/een gloed die vóór de openingsviering in werking wordt gesteld, nog werd de brand van een bepaalde persoon aangestoken. Na een idee van Carl Diem loopt de eerste toorts/de gloed met de de zomerspelen 1936 in georganiseerd Berlijn één. De eerste toorts/de gloed die ter gelegenheid van van de winterspelen in werking wordt gesteld vond 1952 plaats.

Zie ook

Olympische Zomerspelen
Olympische Winterspelen
Olympische hymne
Lijst van Olympische Kampioenen
Lijst van Olympische Records
NOC*NSF, Nederlands Olympisch Comité*Nederlandse Sport Federatie
Medaillespiegel Zomerspelen aller tijden
Medaillespiegel Winterspelen aller tijden
Olympische Spelen in de Klassieke Oudheid
Geschiedenis van de Olympische Spelen
Paralympische Spelen (voor lichamelijk gehandicapten)
Special Olympics (voor verstandelijk gehandicapten)
Deaflympische Spelen (voor doven, deze spelen zijn pas in 2000 erkend door IOC)

Officiële websites