Leica is een Duitse producent van hoogwaardige optische apparatuur, in het bijzonder bekend van de gelijknamige meetzoekercamera's.

Voorheen was de naam van het bedrijf Ernst Leitz GmbH. Het werd opgericht in 1869 te Wetzlar als Ernst Leitz Optische Werke en vervaardigde aanvankelijk vooral microscopen. Bij dit bedrijf werd in het begin van de 20e eeuw de kleinbeeldcamera ontwikkeld; hieraan is de naam Oskar Barnack verbonden. De productie van de Leica kleinbeeldcamera's begon in 1924. Ook projectoren, vergroters (Valoy, Focomat) en filmcamera's (Leicina) werden vervaardigd. In 1965 kwam de eerste kleinbeeldspiegelreflexcamera van dit merk op de markt, de Leicaflex, het begin van het Leica R-systeem, dat in samenwerking met Minolta werd ontwikkeld. Onder de echte liefhebbers is het R-systeem nooit echt aangeslagen - de meetzoekercamera's worden algemeen beschouwd als de 'echte' Leica's.

De Leica camera's kregen al in de jaren dertig concurrentie van de Contax meetzoekercamera's van de eveneens Duitse producent Zeiss. Omdat na de Tweede Wereldoorlog alle Duitse patenten werden vrijgegeven konden Japanse en Russische bedrijven straffeloos kopieën produceren van de Leica. De eerste massageproduceerde Canon-camera's waren dan ook vrijwel exacte imitaties van de vooroorlogse Leica meetzoekercamera's.

Vreemd genoeg was het een Japanse fabrikant die Leica de duw in de rug gaf om na de oorlog op de kaart te blijven - Minolta ontwikkelde voor het Sky-project (een camera die, om niet onthulde redenen, nooit van de grond kwam) een bajonetvatting, die Leitz gebruikte voor haar nieuwe generatie meetzoekers: de Leica M-serie. Sommige bronnen (onder andere Popular Photography, in hun testverslag van de Konica Hexar RF) vermelden dat Leitz de bajonet had 'gestolen'. Andere bronnen, die in de naoorlogse jaren dichtbij het vuur zaten, vermelden dat Leitz en Minolta al decennia voor de officiële samenwerking in 1972 nauw samenwerkten, en dat de adoptie van de Minolta-meetzoeker-bajonet door Leica met beider instemming gebeurde. Of er een relatie is met het niet doorgaan van het Sky-project, zal een ononthuld geheim blijven - geen van de betrokkenen wil hier een uitspraak over doen.

Vast staat dat beide partijen van de samenwerking geprofiteerd hebben. Leitz kreeg toegang tot de technologische vernieuwingen waarmee Minolta tussen de jaren '50 en de jaren '70 naam maakte, en Minolta zal ongetwijfeld toegang hebben gehad tot de superieure optische kennis van Leitz. Daarnaast was Minolta de enige fabrikant die de M-bajonet mocht gebruiken voordat het patent op de vatting verliep (voor de Minolta CLE, een camera die een doorontwikkeling was van de door Minolta gefabriceerde Leica CL, een meetzoeker camera voor de consumentenmarkt).

Tijdens de oorlog in Korea (begin jaren 50) ontdekten de Amerikaanse fotografen de goedkopere kwaliteit van de Japanse Nikon camera's en lenzen en daarmee begon dus ook vanuit het verre oosten concurrentie zich te doen voelen. Deze producenten zijn overigens weer van de meetzoekercamera's afgestapt, maar daar kwam een des te sterkere concurrentie van de kant van de kleinbeeldreflexcamera's voor in de plaats. Leitz (in 1986 omgedoopt tot Leica, en verhuisd van Wetzlar naar Solms) had met name op de autofocus-revolutie, die gedurende de tweede helft van de jaren '80 werd ingezet, geen antwoord, en dat maakte de R-serie voor de professionele fotograaf in toenemende mate oninteressant.

De laatste jaren zijn door andere producenten weer nieuwe meetzoekercamera's uitgebracht, sommige met vattingen waar door het verlopen van het patent op de M bajonet ook Leica lenzen op gebruikt kunnen worden (Voigtländer, Konica). Leica is dus wel gedwongen om zijn hoge prijzen en wat conservatieve beleid te heroverwegen. Leica had tot recent geen professionele digitale camera in het assortiment. Eenvoudige camera's werden wel onder het Leica merk geleverd, in samenwerking met het Japanse Matsushita (Panasonic). De laatste jaren zijn vanwege het gemak steeds meer persfotografen overgestapt op digitale camera's van hoge kwaliteit. Hierdoor voelde Leica zich verplicht om een digitale module op de markt te brengen, die er in 2005 kwam, als een verwisselbare achterwand voor een analoge Leica R8 of R9.

2005 was ook het jaar waarin voor het grote publiek duidelijk werd dat Leica in financieel zwaar weer terecht is gekomen. De verliezen lijken onomkeerbaar, en voor het zelfstandig voortbestaan van Leica als camerafabrikant moet worden gevreesd. Een Leica, ooit het gereedschap bij uitstek van de reportagefotograaf (namen als Henri Cartier-Bresson waren onverbrekelijk verbonden met Leica), wordt nu gezien als een 'speeltje voor de rijken'.

Duits bedrijf | Optica | Fotografie

Leica | Leica | Leica | Leica | ライカ | Leica | Лейка (немецкая компания) | Leica | ไลก้า (กล้องถ่ายภาพ) | Leica | 莱卡