Latijns alfabet

Het Latijnse alfabet is het alfabet dat voor vrijwel alle westerse spellingen wordt gebruikt, zo ook voor de Nederlandse spelling.

De voorloper van het westerse alfabet is ontwikkeld door de Semitische mensen in Egypte (zie Proto-Sinaïtisch). In gewijzigde vorm is het door de Feniciërs overgenomen. De Grieken hebben daar weer een alfabet van afgeleid, dat echter in een aantal tekens van de voorloper verschilde. Het Klassiek Latijnse alfabet is weer van het Griekse alfabet afgeleid en telde in de tijd van Cicero 21 letters. Voor het weergeven van Griekse woorden werden later Y en Z toegevoegd. I en V hadden zowel vocalische als consonantische waarde. In de Middeleeuwen kwamen J (consonant=medeklinker) en U (vocaal=klinker) erbij. W is dubbel V om /w/ weer te geven (de bilabiale semivocaal van, bijvoorbeeld, het Engels: wall, well, will, ...).

Tegenwoordig bestaat de voor de Nederlandse spelling gebruikelijke variant van het Latijnse alfabet uit de volgende 26 letters:

Sommige naslagwerken beschouwen bovendien de IJ als aparte letter. De meeste naslagwerken kiezen er echter voor om de IJ als een combinatie van de letters I en J te zien, of als spellingsvariant van de Y.

In veel talen zijn extra letters toegevoegd, of letters voorzien van diakritische tekens (~ accenten) om te voorzien in taalspecifieke schrijfwijzen voor taaleigen klanken:

Àà

Schriftsysteem

Er bestaat een Engelse zin, waarin alle letters van het alfabet zijn terug te vinden 'The quick brown fox jumps over the lazy dog.' In Nederland kan men de zin 'Pa's wijze lynx bezag vroom het fikse aquaduct' gebruiken, al slaat die zin kant noch wal.

Gourt Home::Gourt :: Latijns alfabet