Löss of Limburgse klei is een grondsoort die in Nederlands Limburg, Belgisch-Limburg en ten zuidoosten van Nijmegen voorkomt. Het heeft een typerende roodachtige kleur.

Löss is een door de wind aangevoerde afzetting die dateert uit het laatste gedeelte van de laatste ijstijd (de Weichsel-ijstijd). Destijds stond de Noordzee droog en dit vormt het brongebied van de löss. De korrelgrootte ligt tussen die van zand en klei in.

De löss is zeer geschikt voor landbouw. De eerste landbouw in Nederland vond dan ook plaats op de löss in Zuid-Limburg. De boeren kwamen uit Centraal-Europa, waar zich ook veel löss bevindt.

De Engelse term silt is wat omvattender en omvat ook bodems met soortgelijke samenstelling en korrelgrootte, die echter niet door de wind hoeven te zijn afgezet.

Uitgestrekte löss-gebieden zijn er ook in Noord-China, langs de Gele Rivier, en in het Russische steppengebied, waar de aan organische bestanddelen zeer rijke löss-bodem bekend staat onder de naam tsjernozjom of zwarte aarde.

De löss heeft doorgaans een hoog gehalte aan kalk, die in koolzuurrijke regen deels oplost en vervolgens naar beneden toe weer neerslaat. Daardoor worden de löss-deeltjes in verticale richting aan elkaar gekit. Het gevolg daarvan is dat de in löss-bodems gevormde dalen vaak steilwandige ravijnen worden.

Grondsoort

Spraš | Löss | Löss | Loess | Leŭso | بادرفت | Lössi | Lœss | Løss | Less | Лёсс | 黃土