-
| Soort
| -
| Mesonychoteuthis hamiltoni
|
De Kolossale inktvis (Mesonychoteuthis hamiltoni) is de grootste bekende inktvissoort.
Eerste ontdekking
De soort is voor het eerst ontdekt in
1925 toen men 2 tentakels in de maag van een
potvis vond. Nadien zijn nog 6 exemplaren gevangen met diepzeenetten op een diepte van meer dan 2000 meter.
Anatomie
In
2003 vingen vissers in de
Ross zee (gelegen in de wateren rondom
Antarctica) een compleet exemplaar.
Het onvolgroeide dier had een mantellengte van 2,5 meter welke groter is dan dat van een volwassen
reuzeninktvis (2,25 m). De tentakels van de kolossale inktvis zijn echter beduidend korter. Wel is het dier breder en gespierder hetgeen zou kunnen duiden op dat het hier een jager betreft. Gedragsobservatie is echter de meest betrouwbare manier op dit vast te kunnen stellen. Dit is tot op heden (2006) nog niemand gelukt. Een ander opvallend kenmerk is dat de kolossale inktvis op zijn tentakels naast zuignappen ook nog haken heeft waarmee hij zijn prooien vermoedelijk vastgrijpt.
Tot slot heeft het dier een scherpe snavelachtige bek die nog het meest doet denken aan de bek van een papegaai.
Vijanden
Voor zover bekend heeft de kolossale inktvis één vijand: de mens.
Ook de
slaaphaai zou een vijand kunnen zijn. In januari 2004 bestudeerden Franse zeebiologen 36 dode ijshaaien en troffen in de magen van de dieren resten aan van grote inktvissen, waaronder de kolossale inktvis. Onbekend is of de slaaphaai actief op de kolossale inktvis jaagt of het dier als aas eet.
Externe link
BBC Super squid surfaces in Antarctic
Weekdier
Колосален калмар | Kalmar Hamiltonův | Kolosblæksprutte | Mesonychoteuthis hamiltoni | Colossal Squid | Calmar colossal | Kolossbläckfisk