Klimmateriaal is een verzamelnaam voor materiaal wat boulderaars, klimmers en alpinisten gebruiken om zich te zekeren of om hun doel te bereiken.
Vandaag zijn er honderden verschillende klimhulpstukken, deze lijst heeft dan ook niet de intentie om alle gebruikte klimmaterialen weer te geven, alleen de bijzonderste zijn vermeld.
Een Abseil acht, ook gewoon een acht genoemd is in wezen een afdaalapparaat maar ook veelgebruikt als zekeringsapparaat, dankt zijn naam aan zijn achtvorm. De werking geschiedt door het bij wrijving afremmen van het touw, de impact is duidelijk zichtbaar op de foto, een deel van het metaal is bij enkele jaren gebruik door het touw weggeslepen.
Plat reepsnoer van ongeveer 1 cm breed wat met een bandknoop tot een lus is geknoopt. Dit wordt onder meer gebruikt om twee of meer ankerpunten aan elkaar te koppelen om stand te maken, d.w.z. om een veilig tussenstation te creëren. Ook kan dit gebruikt worden om over rotspieken een lus aan te brengen en aldus een ankerpunt te maken voor bijvoorbeeld een rappel. Tegenwoordig worden veel genaaide lussen gebruikt.
Een Friend is in een klemveerapparaat die in een rotsopening of spleet kan gestoken worden en die zich klemzet doordat een ankersysteem dat bestaat uit een stel kammen die in en uit elkaar kunnen schuiven en als weerhaak dienen. Bij een mogelijke val zal deze weerhaak zich vaster in de spleet zetten zodat de aangebrachte stalen lus als vast ankerpunt kan gebruikt worden. Het losmaken geschiedt door een bijzonder handeling.
Een metalen pin met een oog wat in een rotsspleet geslagen kan worden om vervolgens als ankerpunt te dienen. Vandaag worden klimroutes uitgerust met vaste haken die bestaan uit plaquettes of boorhaken.
Een klimhelm is een onmisbare hoofdbescherming bij zowel het rots- als het ijsklimmen. Jammer vast te stellen dat vele klimmers dat overbodig vinden. Het risico van kleine steenval, materiaalverlies van bovenklimmende klimmers en stoten van het hoofd bij een val of beweging van het hoofd is een veel voorkomende gebeurtenis.
Een IJsbijl kan je beschrijven als een soort sterk uitgewerkte pikkel, een ijsbijl is korter dan de gewone pikkel en dient om zich voort te bewegen, oorspronkelijk gemaakt voor ijs maar tegenwoordig ook gebruikt voor drytooling. Een IJsbijl is voorzien van een stevige polslus. De tand is vervaardigd uit hoogwaardig staal en dient onder meer om zich in het ijs vast te kloppen. Het kan verder gebruikt worden om zich te verklemmen in spleten.
Een IJsboor of een ijsvijs is zoals het woord het aangeeft een holle pijp in hoogwaardig staal die in het ijs wordt geschroefd en aldus gebruikt wordt als ankerpunt. Het inschroeven gebeurt met de doorn van de pikkel of soms zijn de ijsvijzen uitgerust met een hendel.
Een klimgordel of kortweg gordel wordt gebruikt bij het klimmen en abseilen om een stabiel bevestigingspunt te creëren aan het menselijk lichaam. Een heupgordel bestaat uit twee beenlussen en een heupband. Deze drie lussen zijn met elkaar verbonden via een lus. De belasting van de gordel moet steeds op de totale gordel geschieden via de verbindingslus of via de voorziene mogelijkheden op de heup- en beenbanden. Een integraalgordel bestaat uit een heupgordel met twee extra banden die over de schouders lopen. Vooral alpinisten en kleine kinderen hebben baat bij dit type gordel omdat de banden onder alle omstandigheden voorkomen dat de persoon uit de gordel valt. Klimgordels hebben over het algemeen ook één of meerdere materiaallussen. Omdat ze een stuk zwakker zijn, mogen ze nooit belast worden. Klimmers gebruiken ze om hun klimmateriaal aan vast te maken.
Een klimschoen is sterk verschillend van een bergschoen, bergschoenen zijn stevige al dan niet stijgijzervaste waterdichte hoge schoenen, de klimschoen is een nauw omsluitende meestal lage schoen met dunne zool bezet met gevulkaniseerd rubber speciaal ontworpen voor het klimmen. Met klimschoenen zijn klimmers in staat op kleine treetjes te gaan staan of puur op de wrijving van de schoen omhoog te klimmen.
Magnesium Of eigenlijk magnesiumcarbonaat. Deze poederstof absorbeert het zweet en levert zo extra grip op de muur. Te vaak echter overdrijven klimmers het gebruik ervan en wordt het meer een psychologische steun. In de bouldergebieden rond Fontainebleau is het gebruik van magnesium verboden omdat het de zuiging van de zandsteen en daarmee de grip op de rotsen vernietigt. Hier wordt dan gebruik gemaakt van gedroogde en gemalen hars. Deze hars is een gekristaliseerde fijne vorm van de Californische pijnboom.
Een zakje waarin magnesium zit. Dit wordt meestal aan de achterkant van de gordel bevestigd omdat het daar niet in de weg zit en het beste bereikbaar blijft voor de klimmer.
Een musketon wordt soms ook een carabiner genoemd, is een lus van metaal, over het algemeen in zicral, met een draai- of springsluiting. Dit is een van de belangrijkste en het meest universele hulpstukken bij het klimmen.
Opm. De historisch correcte naam is karabijnhaak, de musketonhaak heeft een schuivende sluiting met een veer
Een Nut kan bestaan uit een blokje metaal met een licht onregelmatige vorm waaraan een staaldraad is bevestigd. Deze kunnen in kleine rotsspeten geplaatst en klem getrokken worden om vervolgens als ankerpunt te dienen. Nuts bestaan in alle soorten afmetingen en vormen, van micronuts (kleiner dan je pink) tot nuts ter grote van een vuist.
Een setje bestaat uit twee musketons die met een "Sling" aan elkaar zitten. Het setje zorgt voor de verbinding van het ankerpunt op de rotsmuur met het touw. Meestal heeft een musketon een rechte snapper en de andere een banaansnapper. Een klimmer bevestigt de kant met de rechte snapper aan het ankerpunt en leidt het touw door de kant met de banaansnapper.
Een Stijgijzer ook Crampons genoemd kan je beschrijven als een soort overschoen die voorzien is van pinnen. Er zijn verschillende soorten. Er bestaan uitvoeringen die enkel gebruikt worden bij licht hellende verijsde sneeuwvelden, hier bestaan gewone uitvoeringen met riemen en de betere met snelsluitingen. Voor meer verticale wanden zoals bij het ijsklimmen bestaan er bijzonder uitvoeringen. Men kan crampons enkel gebruiken bij de zwaardere uitvoeringen van bergschoenen.
KlimTouw is een onontbeerlijk hulpmiddel om de klimmer met de zekeraar te verbinden of als hulpmiddel bij het klimmen, op de foto is een 11 mm Klimtouw in vergelijk geplaast met een 6 en 5 mm Prusiktouw naast één Eurocent. Prusiktouw is een hulptouw dat zijn naam te danken heeft aan Dr. Karl Prusik. Er wordt een onderscheid gemaakt tussen een dynamisch touw met een statische rek van 6 tot 10%, deze touwen kunnen een val door hun rek opvangen. Enkel deze touwen worden als klimtouw beschouwd, in deze groep heeft men eveneens 2 hoofdgroepen: enkel- en dubbeltouw. Het enkeltouw heeft een diameter van 9,8 tot 11 mm, het dubbeltouw van 8 tot 9 mm en wordt dan ook zoals de naam aangeeft dubbel gebruikt. Statisch touw wordt gebruikt waarbij geen val kan optreden.
Een apparaat wat het touw geleid en met een carabiner aan de klimgordel of aan een vast ankerpunt wordt vastgemaakt. Het is ontworpen om het merendeel van de kracht die door een val op het klimtouw komt te staan over te dragen op de gordel zodat de overgebleven kracht in het touw nog opgevangen kan worden door de zekeraar die het touw aan de andere kant van het zekeringsapparaat vast heeft. Er bestaan vandaag een tiental soorten zekeringsapparaten, waarvan het emmertje en de reverso bij de meest gekende behoren.
De boulderaar volstaat met klimschoentjes, een grote pofzak met magnesium of hars en bij het buitenboulderen een vod of een matje om zijn schoentjes van het zand te ontdoen. Het klimmateriaal van een sportklimmer in een klimhal bestaat naast klimschoentjes meestal uit een pofzakje met magnesium, een zekeringsapparaat en een schroefcarabiner. Een sportklimmer buiten neemt daarnaast ook nog een tiental setjes, een aantal musketons, slingerbanden en pruziktouwtjes mee. Een traditionele klimmer heeft naast al het voorgaande ook o.a. nuts, klemveerapparaten, rotshaken, rotshamers en nutssleutels bij zich.
"Klimmateriaal".