Hapkido

Related Topics:
Hapkido

Hapkido-hangul.png Hapkido is een vrij jonge Koreaanse zelfverdedigingskunst die ontstaan is uit een mix van diverse traditionele Koreaanse krijgskunsten maar ook met stevige wortels in het Japanse Daito Ryu Aiki Jujutsu. De betekenis van het woord hapkido, laat zich het beste op de volgende manier uitleggen.

HAP (합/合)

staat voor 'harmonie van lichaam en geest',

KI (기/氣)

staat voor 'Innerlijke kracht' en

Do (도/道)

staat voor 'weg (van het leven)'

Hapkido is dus de vechtkunst waarbij men probeert harmonie probeert te bereiken tussen het lichaam van zichzelf en de tegenstander. Zodra hapkido geschreven wordt in hanja is de naam overigens identiek aan de die van het Japanse aikido. De Koreaanse en Japanse uitspraak van deze karakters verschilt echter. Wikipedia geeft in het artikel over aikido de volgende betekenis aan de deze drie karakters:

AI-KI-DO betekent letterlijk de weg (DO) van het ontmoeten en in harmonie brengen (AI) van levenskracht (KI).

Stijlen

Hkd-kobaekyong.jpg Hoewel hapkido een vrij jonge vechtkunst is, zijn er inmiddels al vele verschillende hapkido-stijlen ontstaan. Vechtkunsten worden vaak opgedeeld in twee groepen, de interne of zachte stijlen (aikido, taichi) en de externe of harde stijlen (karate, taekwondo). Het traditionele hapkido is een stijl die zowel interne als externe elementen kent. Met korte draai technieken wordt getracht de kracht van de tegenstander te gebruiken, maar hierbij wordt het gebruik van trap-, slag- en drukpunt-technieken niet geschuwd. Ook zijn er hapkido stijlen die interne stijlen zijn, hankido bijvoorbeeld en stijlen die externe stijlen genoemd kunnen worden, Jin Jung Kwan Hapkido bijvoorbeeld. Elke stijl kent haar eigen, stijl specifieke, technieken.

Technieken

De gevorderde hapkido beoefenaar heeft een heel arsenaal aan technieken tot zijn/haar beschikking. Hapkido is een complete zelfverdedigingskunst waarbij aan vele facetten aandacht wordt besteed. Er wordt veel gebruik gemaakt van drukpunten en cirkelvormige bewegingen, het bestaat ook veel uit trap- en stoot-, werp- en klemtechnieken, maar ook aan verdediging met en tegen wapens wordt aandacht besteed. Zoals reeds vermeld kenmerken hapkido technieken zich door hun vaak cirkelvormige bewegingen. De aanval wordt niet linear tegengehouden, maar afgeleid naar een punt waar de aanval geen schade meer kan veroorzaken. Op dat punt controleert de hapkido beoefenaar de tegenstander en kan een tegenaanval inzetten. Zo'n tegenaanval bestaat vaak uit een verdraaiing van één de gewrichten, een worp, een slagtechniek, een traptechniek of een combinatie van voorgenoemde technieken. Ook kunnen drukpunten worden gebruikt om de tegenstander uit te schakelen of zijn bewegingen te controleren.

Het oefenen met wapens is in veel scholen voorbehouden aan de gevorderde leerling. In sommige scholen wordt meer aandacht besteed aan het gewapende gevecht dan in andere. Wapens die een hapkido beoefenaar tijdens zijn carrière tegen kan komen zijn:

dan bong (단봉), een korte stok van ongeveer 30cm
joong bong (중봉), een middellange stok van ongeveer 120cm
jang bong (장봉), een lange stok van ongeveer 200cm
Kom (검), een zwaard of Mook kom (목검), houten zwaard
Tie (띠), de band of een touw
Kal (칼), het mes
Ji Pangi, (지팡이), de wandelstok

In sommige scholen worden tevens loopvormen (poomse, hyung) onderwezen, maar in de meeste scholen vormen deze geen onderdeel van het lesprogramma. Het traditionele hapkido kende in ieder geval geen loopvormen.

Geschiedenis

De korte geschiedenis van hapkido is lang niet zo overzichtelijk als men zou verwachten van een vechtkunst die ongeveer 60 jaar oud is. Het feit dat hapkido opgebouwd is uit technieken van verschillende stijlen is meer mede debet aan. Ook werden in het begin de Japanse wortels van hapkido vaak verzwegen en werd verteld dat hapkido technieken terug gingen op veel oudere traditionele Koreaanse stijlen. Hoewel technieken uit deze stijlen zeker hun weg naar het hapkido curriculum gevonden hebben, wordt de basis van hapkido voor het merendeel gevormd door technieken uit het Daito Ryu Aiki Jujutsu van Sokaku Takeda. Waarbij opgemerkt kan worden dat eeuwen eerder vechtkunst naar Japan werd geëxporteerd vanuit het koninkrijk Paekche. Maar op hun beurt waren de technieken uit Paekche waarschijnlijk heel erg beïnvloed door Chinese stijlen. Iets wat opgemaakt kan worden uit afbeeldingen en beelden uit die tijd. Hoe dan ook, we weten niet meer wat voor soort technieken het waren en het is dus veilig om te zeggen dat de technieken uit Japan die een grote invloed hadden op het hapkido sinds die tijd een enorme ontwikkeling hebben doorgemaakt.

Choi Yong Sool

Een persoon die een belangrijke rol heeft gespeeld in het overbrengen van de technieken uit Japan naar Korea is Choi Yong Sool (최용술). Choi wordt dan over het algemeen ook als de grondlegger van het hapkido gezien.

De manier waarop Choi zich de technieken van Takeda heeft eigen gemaakt is nooit duidelijk geworden. Door sommigen wordt beweerd dat Choi de geadopteerde zoon van Takeda was, maar hier zijn geen bewijzen voor. Waarschijnlijker is het dat Choi een werknemer van Takeda was en op die manier kennis heeft kunnen maken met de technieken die het meest praktisch waren voor het uitoefenen van zijn werk. Choi beweerde later dat hij papieren van Takeda had gekregen die moesten aantonen dat hij bevoegd was om het Daito Ryu te onderwijzen, deze papieren zou hij echter verloren zijn. In de, vrij nauwkeurige, administratie van Takeda komt Choi's naam niet voor, en ook zijn Japanse naam, Yoshida Asao, komt niet voor. Beweerd wordt dat dit komt omdat Choi Koreaan zou zijn, maar de namen van andere Koreanen die onder Takeda hebben gestudeerd staan wel in de administratie vermeld.

Hoewel dit verhaal dus duidelijk een aantal hiaten kent, is het zonder meer duidelijk dat Choi een formidabel vechtkunstenaar was toen hij terug keerde naar Korea. Choi begon voor het eerst les te geven aan Suh Bok Sup (서복습). Suh was de directeur van een bierbrouwerij waar Choi vaak graan haalde voor zijn varkens. Suh had reeds ervaring met Yudo (유도, Koreaans Judo) en was onder de indruk van Choi's vechtstijl en vroeg hem om hem les te geven. In deze begintijd noemde Choi zijn stijl Yawara. En vestigde zich in de stad Daegu. Choi Yong Sool hield zich op de achtergrond en bleef rustig lesgeven in zijn stijl zonder al te veel toevoegingen. In 1984 overleed Choi Yong Sool.

Ji Han Jae

Een andere persoon die veel invloed heeft gehad op de ontwikkeling van het hapkido is Ji Han Jae (지한재) geweest. Ji was in zijn tienerjaren een leerling van Choi Yong Sool. Hij verhuisde later echter naar Seoul en begon daar zijn eigen school. Ji bestudeerde naast het yawara van Choi ook traditionele Koreaanse vechtkunsten zoals taekgyeon en krijgt meditatie lessen van een vrouwelijke monnik Lee, waaraan hij later refereerde als oma. (deze vrouw was niet zijn echte oma, maar het is voor Koreanen gebruikelijk om oudere mensen met opa en oma aan te spreken). In Seoul groeide de school van Ji aanzienlijk en veel mensen sloten zich bij Ji's organisatie aan. Veel van deze mensen hadden reeds ervaring in Koreaanse vechtkunsten en namen hun ervaring mee naar de school van Ji. Zo werd het arsenaal aan technieken steeds uitgebreider. Het is waarschijnlijk ook Ji Han Jae geweest die als eerste de naam hapkido ging gebruiken.

In de jaren zestig waren er in Korea drie bewegingen die zich afzonderlijk van elkaar met hapkido bezig hielden. Deze bewegingen waren gesitueerd rond drie steden, namelijk; Daegu (Choi's aanhang), Seoul (Ji's aanhang) en Busan (de beweging waar later ook het Kuk Sool Won uit is ontstaan). Hoewel er onderling wel contact was, groeiden de bewegingen steeds verder uit elkaar. Dit is mede te wijten aan het feit dat in die tijd het lang niet zo gemakkelijk was om van de ene stad naar de andere stad te reizen zoals dat tegenwoordig het geval is. Een modern wegennet bestond nog niet in het door de Koreaanse oorlog geteisterde schiereiland. Ook gingen steeds meer politieke belangen meespelen, iets waar vooral de groep in Seoul last van had omdat zij natuurlijk in de hoofdstad het dichtst bij het politieke vuur zaten. Ji Han Jae werkte zich op tot lijfwacht van de Koreaanse president, iets wat hem voldoende politieke macht gaf om helemaal voor zichzelf te beginnen. Een actie waar niet iedereen tevreden mee was, en zo ontstonden nog meer afsplitsingen. In het begin van de jaren 70 speelde Ji Han Jae in een film 'hapkido' genaamd samen met Angela Mao Ying. Later speelde Ji Han Jae ook een rol in de Bruce Lee film 'Game of Death'.

Toen in 1979 de Koreaanse president Park Chung Hee werd doodgeschoten door een leerling van Ji Han Jae, Kim Chae Kyu. Kim was het hoofd van de Koreaanse veiligheidsdienst en Ji Han Jae had een rol gespeeld bij de aanstelling van Kim. Om deze reden werd hij voor een jaar gevangen gezet.

In 1984 emigreerde Ji Han Jae naar de Verenigde Staten en richtte zich daar op de ontwikkeling van een nieuwe hapkido-stijl. Het Sin Moo Hapkido (신무합기도) dat op die manier ontstond, wordt momenteel actief door Ji Han Jae gepromoot.

Wereldwijde verbreiding

Hapkido's verbreiding werd in gang gezet door twee factoren. Het waren in de jaren zeventig met name mensen uit Ji Han Jae's groep die emigreerden naar de Verenigde Staten. Bekende leraren die deze stap maakten waren Myung Kwang Sik (명광식) en Han Bong Soo (한봉수). De laatste had tijdens de Vietnam oorlog reeds les gegeven aan diverse Amerikaanse GI's. Ook deze laatste groep zorgde voor een verdere verbreiding van het hapkido.

In Nederland

Hkd-kby-kick.jpg Hapkido werd in Nederland voor het eerste geïntroduceerd door Robert Pellikaan in 1979. Pellikaan kwam terug uit Nieuw-Zeeland waar hij les had gekregen in hapkido van Lee Jung Nam. Pellikaan richtte in Nederland de H.B.N (Hapkido Bond Nederland) op en begon les te geven. In 1983 werden vanuit de H.B.N. contacten gelegd met de International Hapkido Federation van grootmeester Myung Jae Nam (명재남) in Zuid-Korea. In 1986 en 1989 bracht Myung Jae Nam een bezoek aan Nederland en introduceerde zijn eigen hapkido-stijl, het hankido. De H.B.N. werd later omgedoopt tot de Nederlandse Hapkido Federatie. In 1993 vertrok Pellikaan weer naar Nieuw-Zeeland. De N.H.F. onderhoudt contacten met de Koreaanse moederorganisatie via hun leraar Ko Baek Yong (고백용).

In Groningen was het Wim van Kempen, leerling van Robert Pellikaan, die een sterke interesse toonde in het traditionele hapkido van Choi Yong Sool. Hij besloot zich af te splitsen van Pellikaan's organisatie en begon zijn eigen zoektocht naar de wortels van het hapkido. Dit bracht hem ondermeer in contact met grootmeester Yoo Byung Don (유병돈). Yoo Byung Don is een directe leerling van Choi Yong Sool die probeert om de stijl van Choi Yong Sool zo authentiek mogelijk door te geven aan komende generaties.

Een andere hapkido-stijl die de laatste jaren veel aan populariteit wint in Nederland is het Jin Jung Kwan Hapkido (진중관 합기도).

Ook wordt op sommige plaatsen het Sin Moo Hapkido van Ji Han Jae beoefend.

Vrijwel alle hapkido organisaties in Nederlanden onderhouden directe contacten met Koreaanse leraren, maar er zijn ook scholen die zelfstandig opereren.

Zie ook

Externe links

zelfverdediging | korea | Vechtsport | Koreaanse sport

Gourt Home::Gourt :: Hapkido