Hans Eysenck

Hans Jürgen Eysenck (Berlijn, 4 maart 1916 - Londen, 4 september 1997) was een Engels psycholoog.

Eysenck behaalde zijn Ph.D. in de psychologie in 1940 aan de universiteit van Londen. Tijdens WO II werkte hij in een noodhospitaal, waar hij onderzoek deed naar de betrouwbaarheid van psychiatrische diagnoses. Na de oorlog ging hij verder aan de universiteit van Londen als hoogleraar en tevens als directeur van de psychologische afdeling van het psychiatrisch instituut in het Bethlehem Royal Hospital.

Eysenck is het bekendst geworden door zijn onderzoeken op het gebied van de persoonlijkheidspsychologie. Met behulp van statische analysemethoden zoals de factoranalyse meende hij alle persoonlijkheidsverschillen te kunnen ordenen naar hun positie op twee onafhankelijke hoofddimensies, introversie tegenover extraversie en neuroticisme. Dit in tegenstelling tot Raymond Cattell, die de eigenschappen ordende in 16 onafhankelijke dimensies. Tegenwoordig heeft een model van vijf dimensies de meeste aanhang (de zgn. 'Big Five'). Eysenck's publicaties over de erfelijkheid van intelligentie en crimineel gedrag riepen veel weerstand op.

Bibliografie

The Structure of Human Personality (1953)
Uses and Abuses of Psychology (1953) Gebruik en misbruik van de psychologie (1955)
Crime and Personality (1964)
The Biological Basis of Personality (1967)
Psychology is about People (1972) Psychologie gaat over mensen (1974)
The Inequality of man (1973), De ongelijkheid van mensen (1975)
Psychoticism as a Dimension of Personality (1976)
Genius: The Natural History of Creativity (1995)

Psycholoog

Gourt Home::Gourt :: Hans Eysenck

Bibliografie