Een feochromocytoom is een zeldzame tumor van de chromafiene cellen in het bijniermerg (90%; ICD-10 C74.1) of chromafiene cellen elders in het lichaam (10%; ICD-10 D35.0). Indien de tumor gesitueerd is in het bijniermerg, is dat in 95% enkel unilateraal, in 5% echter bilateraal.

Syndromen

---

Een feochromocytoom is vaak geassocieerd met een medullair carcinoom van de schildklier of met hyperparathyroïdie (een verhoogd bijschildklierhormoon in het bloed). Deze combinatie is erfelijk, en wordt het multiple endocriene neoplasie (MEN, type 2a) genoemd. Ook kan het voorkomen als onderdeel van het von Hippel-Lindau syndroom (VHL); dit syndroom bestaat verder uit nierkanker en tumoren elders. Ook VHL is erfelijk.

Fysiologie

---

Door occasionele afgifte van grote hoeveelheden catecholamines (adrenaline) door de tumor ontstaan er aanvallen van hoge bloeddruk met hoofdpijn, bleekheid, palpitaties (hartkloppingen) en zweten. Al deze symptomen worden veroorzaakt door de adrenaline-afgifte aan het bloed.

Diagnostiek

---

Men zal pas zoeken naar bevestiging van de diagnose naar aanleiding van een klinisch vermoeden. Bijvoorbeeld bij aanvalsgewijze hoge bloeddruk of in geval bij jonge patiënten met hoge bloeddruk. Men kan de verhoogde catecholamine-waarden in bloed of urine (24-uurs collectie) enkel meten tijdens een aanval.
Een CT-scan van de bijnieren kan eventuele tumoren in beeld brengen.

Gezwel

Phäochromozytom | Pheochromocytoma | Phéochromocytome | Feokromocytom